Κανένας ασθενής δεν πρέπει να φοβάται ότι θα ταπεινωθεί μέσα στο ασθενοφόρο
Το ασθενοφόρο είναι για πολλούς ανθρώπους ο πρώτος χώρος φροντίδας. Εκεί ο ασθενής είναι συχνά φοβισμένος, πονά, είναι εκτεθειμένος και αναγκάζεται να εμπιστευτεί δύο ανθρώπους που δεν έχει ξαναδεί ποτέ. Για έναν τρανς ασθενή, σε αυτή την αγωνία μπορεί να προστεθεί και ένας ακόμη φόβος: «Θα με σεβαστούν ή θα αρχίσουν τα σχόλια, τα βλέμματα και οι άσχετες ερωτήσεις;»
Για ένα πλήρωμα ασθενοφόρου του ΕΚΑΒ, η απάντηση πρέπει να είναι αυτονόητη: ο ασθενής θα λάβει την ίδια σοβαρή, ασφαλή και αξιοπρεπή φροντίδα που δικαιούται κάθε άνθρωπος. Η ταυτότητα φύλου του δεν είναι λόγος αμηχανίας, περιέργειας ή κρίσης. Είναι στοιχείο της ζωής του, το οποίο μπορεί να έχει κλινική σημασία μόνο στον βαθμό που επηρεάζει την αξιολόγηση και την αντιμετώπισή του.
Στην Ελλάδα, οι λήπτες υπηρεσιών υγείας δικαιούνται ισότιμη και δίκαιη πρόσβαση στη φροντίδα, ανεξάρτητα, μεταξύ άλλων, από την ταυτότητα ή τα χαρακτηριστικά φύλου τους. Παράλληλα, ο Ν. 4491/2017 αναγνωρίζει το δικαίωμα κάθε προσώπου στην αναγνώριση της ταυτότητας φύλου του και στον σεβασμό της προσωπικότητάς του με βάση τα χαρακτηριστικά φύλου του. Αυτό δεν είναι «ευγένεια κατά επιλογή». Είναι θεμελιώδης υποχρέωση του επαγγελματία υγείας. (Υπουργείο Υγείας) (ΕΛΙΝΥΑΕ)
Το παρακάτω κείμενο αποτελεί προσαρμογή, για την ελληνική προνοσοκομειακή πραγματικότητα, του αρχικού εκπαιδευτικού άρθρου για τη φροντίδα τρανς ασθενών από διασώστες.
Το περιστατικό
Το πλήρωμα λαμβάνει σήμα από το Συντονιστικό Κέντρο για γυναίκα 24 ετών με έντονο πόνο χαμηλά στην κοιλιά. Η κλήση έχει γίνει στο 166 ή μέσω του 112 και το ασθενοφόρο κατευθύνεται σε διαμέρισμα στην πόλη.
Στη σκηνή βρίσκετε μια νεαρή γυναίκα ξαπλωμένη στον καναπέ, σε εμβρυϊκή θέση. Είναι ωχρή, εμφανώς καταπονημένη και κρατά χαμηλά την κοιλιά της. Σας λέει ότι ονομάζεται Ελένη. Ο πόνος ξεκίνησε ξαφνικά πριν από περίπου τέσσερις ώρες, είναι πολύ έντονος, 9 στα 10, έχει κάνει δύο εμέτους και δεν μπορεί να σηκωθεί για να περπατήσει.
Καθώς ξεκινάτε την αρχική εκτίμηση και λαμβάνετε ζωτικά σημεία, η Ελένη σάς λέει: «Να ξέρετε ότι είμαι τρανς γυναίκα».
Εδώ είναι το πρώτο σημείο που ξεχωρίζει τον σωστό επαγγελματία από τον ακατάλληλο. Δεν παγώνεις. Δεν κοιτάς αμήχανα τον συνάδελφό σου. Δεν αλλάζεις ύφος. Δεν ρωτάς πράγματα από περιέργεια. Συνεχίζεις να αντιμετωπίζεις έναν άνθρωπο που πονά και πιθανόν έχει ένα επείγον χειρουργικό πρόβλημα.
Απαντάς απλά: «Ευχαριστώ που μου το είπατε. Επειδή ο πόνος χαμηλά στην κοιλιά μπορεί να σχετίζεται με διαφορετικά όργανα, θα σας κάνω κάποιες συγκεκριμένες ιατρικές ερωτήσεις, μόνο για να καταλάβουμε τι μπορεί να συμβαίνει και να σας βοηθήσουμε σωστά».
Αυτή η φράση κάνει τρία πράγματα μαζί: δείχνει σεβασμό, εξηγεί γιατί ρωτάς και διαβεβαιώνει τον ασθενή ότι δεν βρίσκεται υπό ανάκριση.
Τι σημαίνει τρανς ασθενής και γιατί αφορά το πλήρωμα
Ο όρος τρανς ή διεμφυλικός/ή περιγράφει ένα πρόσωπο του οποίου η ταυτότητα φύλου διαφέρει από το φύλο που του αποδόθηκε ή καταγράφηκε κατά τη γέννηση. Αντίθετα, ένα άτομο του οποίου η ταυτότητα φύλου συμφωνεί με το φύλο που καταγράφηκε κατά τη γέννηση ονομάζεται cisgender ή, πιο απλά, cis.
Η ταυτότητα φύλου είναι το πώς βιώνει εσωτερικά ένα πρόσωπο το φύλο του: ως γυναίκα, ως άνδρα, ως μη δυαδικό άτομο ή διαφορετικά.
Η έκφραση φύλου είναι ο τρόπος με τον οποίο το άτομο παρουσιάζεται κοινωνικά: το όνομα που χρησιμοποιεί, οι αντωνυμίες, η εμφάνιση, το ντύσιμο ή άλλες εξωτερικές εκφράσεις.
Αυτά έχουν σημασία για το πλήρωμα όχι επειδή καλείστε να κάνετε κοινωνική συζήτηση μέσα στο ασθενοφόρο, αλλά επειδή ένας ασθενής που αισθάνεται ασφαλής και σεβαστός συνεργάζεται καλύτερα, σας δίνει πιο ακριβές ιστορικό και δεν καθυστερεί να αναζητήσει βοήθεια την επόμενη φορά που θα κινδυνεύσει.
Η Ελένη είναι τρανς γυναίκα. Αυτό σημαίνει ότι η ταυτότητα φύλου της είναι γυναίκα. Το πλήρωμα τη φωνάζει Ελένη και αναφέρεται σε αυτήν ως «η ασθενής». Όμως, για να διερευνηθεί σωστά ο έντονος κοιλιακός πόνος, χρειάζεται να γνωρίζετε ποια ανατομικά όργανα διαθέτει και ποιες επεμβάσεις ή θεραπείες έχουν προηγηθεί.
Δεν κάνετε υποθέσεις. Ρωτάτε με επαγγελματικό τρόπο.
Η σωστή λήψη ιστορικού: ρωτάμε για όργανα, όχι για «τι είναι» ο ασθενής
Συνεχίζοντας την εκτίμηση, λέτε στην Ελένη:
«Για να αξιολογήσουμε σωστά τον πόνο σας, χρειάζεται να ξέρω εάν διαθέτετε μήτρα, ωοθήκες, όρχεις ή πέος και αν έχετε κάνει κάποια χειρουργική επέμβαση στην κοιλιά ή στα γεννητικά όργανα. Οι ερωτήσεις είναι καθαρά ιατρικές».
Η Ελένη σάς απαντά ότι κατά τη γέννησή της είχε καταγραφεί ως άρρεν, λαμβάνει ορμονική αγωγή τα τελευταία έξι χρόνια, έχει πέος και όρχεις και δεν έχει υποβληθεί σε επέμβαση επαναπροσδιορισμού γεννητικών οργάνων. Αναφέρει μόνο αυξητική μαστών πριν από δύο χρόνια.
Με βάση τις πληροφορίες αυτές, ρωτάτε εάν ο πόνος επεκτείνεται στους όρχεις, εάν υπάρχει διόγκωση, ασυμμετρία, αλλαγή θέσης, τραυματισμός ή επιδείνωση με την κίνηση. Η ασθενής αναφέρει ότι ο πόνος αντανακλά στους όρχεις και γίνεται πολύ χειρότερος όταν μετακινείται.
Η εικόνα πλέον είναι ιδιαίτερα ανησυχητική για συστροφή όρχεως, μια επείγουσα χειρουργική κατάσταση στην οποία ο χρόνος έχει τεράστια σημασία.
Το σωστό πλήρωμα δεν θα έχανε αυτή τη διάγνωση επειδή «μπερδεύτηκε» με την ταυτότητα φύλου της ασθενούς. Και, από την άλλη πλευρά, δεν θα αντιμετώπιζε την ασθενή σαν ιατρικό αξιοπερίεργο. Θα έκανε ακριβώς αυτό που απαιτείται: σωστή λήψη ιστορικού, σχετική κλινική εκτίμηση, ανακούφιση πόνου στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων και των πρωτοκόλλων, προτεραιοποίηση της διακομιδής και έγκαιρη ενημέρωση του ΤΕΠ.
Δεν υπάρχει «ανδρικός» ή «γυναικείος» πόνος. Υπάρχει ανατομία και κλινική σκέψη
Στην προνοσοκομειακή φροντίδα, ο εύκολος δρόμος είναι να βλέπουμε την εμφάνιση ενός ανθρώπου και να θεωρούμε ότι ξέρουμε ήδη την ανατομία του. Αυτό είναι κακή ιατρική πρακτική, όχι μόνο για τρανς ανθρώπους αλλά για όλους τους ασθενείς.
Ένας τρανς άνδρας μπορεί να διαθέτει μήτρα και ωοθήκες και να μπορεί να είναι έγκυος. Μια τρανς γυναίκα μπορεί να διαθέτει όρχεις και να κινδυνεύει από συστροφή όρχεως. Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις που αλλάζουν τη συνήθη διαγνωστική προσέγγιση. Αν δεν ρωτήσεις καθαρά και χωρίς ντροπές, μπορεί να χάσεις το επείγον.
Η σωστή πρακτική είναι να κάνεις στοχευμένες, ανοιχτές και κλινικά χρήσιμες ερωτήσεις. Δεν χρειάζεται να ρωτήσεις οτιδήποτε δεν αφορά το περιστατικό. Σε πόνο κοιλίας ή πυέλου, η ανατομία, τυχόν επεμβάσεις, η ορμονική θεραπεία, η πιθανότητα κύησης όταν υπάρχει μήτρα και ωοθήκες, καθώς και τα ουρολογικά ή γυναικολογικά συμπτώματα μπορεί να είναι απολύτως σχετικά.
Σε κάκωση άνω άκρου, αντιθέτως, το να αρχίσει το πλήρωμα να ρωτά για γεννητικά όργανα, επεμβάσεις ή ορμονικές θεραπείες χωρίς συγκεκριμένο κλινικό λόγο δεν είναι «πληρότητα ιστορικού». Είναι αδιάκριτη συμπεριφορά.
Η αρχή είναι απλή: ρωτάμε ό,τι χρειάζεται για να φροντίσουμε σωστά τον ασθενή και τίποτα περισσότερο από περιέργεια.
Η αντιμετώπιση στη σκηνή και η διακομιδή
Ενημερώνετε την Ελένη ότι η εικόνα της μπορεί να σχετίζεται με επείγουσα πάθηση των όρχεων και ότι χρειάζεται άμεση μεταφορά σε εφημερεύον νοσοκομείο για χειρουργική εκτίμηση.
«Ο πόνος σας και η αντανάκλασή του στους όρχεις μάς ανησυχούν για μια κατάσταση που χρειάζεται να αξιολογηθεί άμεσα στο νοσοκομείο. Θα σας μεταφέρουμε γρήγορα και με όσο το δυνατόν μικρότερη ταλαιπωρία».
Η Ελένη συμφωνεί. Το πλήρωμα τη βοηθά να πάρει κινητό, κλειδιά, κάποιο έγγραφο ταυτοποίησης και ό,τι άλλο είναι απαραίτητο, χωρίς να προκαλεί περιττή έκθεση ή αμηχανία μπροστά σε συγγενείς ή παρευρισκόμενους.
Ανάλογα με το επίπεδο στελέχωσης, τα εγκεκριμένα πρωτόκολλα, τις αρμοδιότητες του πληρώματος και τυχόν ιατρική καθοδήγηση, πραγματοποιείται η ενδεδειγμένη υποστήριξη, η παρακολούθηση ζωτικών σημείων, η αναλγησία ή άλλη θεραπευτική παρέμβαση όπου προβλέπεται, και δίνεται προτεραιότητα στην ασφαλή και άμεση διακομιδή.
Η ασθενής τοποθετείται με τρόπο που μειώνει όσο γίνεται τον πόνο της και επανεκτιμάται καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταφοράς. Το πλήρωμα ενημερώνει εγκαίρως το ΤΕΠ ότι μεταφέρει γυναίκα 24 ετών με αιφνίδιο έντονο κατώτερο κοιλιακό και οσχεϊκό άλγος, εμέτους και κλινική υποψία συστροφής όρχεως, ώστε να μην υπάρξει άσκοπη καθυστέρηση κατά την άφιξη.
Το κρίσιμο εδώ είναι ότι στην προφορική παράδοση δεν υπάρχει κανένας λόγος να παρουσιαστεί η ταυτότητα της ασθενούς σαν έκπληξη ή σαν «πρόβλημα». Η κλινικά χρήσιμη πληροφορία μεταφέρεται με ακρίβεια και σεβασμό: «Η ασθενής είναι τρανς γυναίκα, ονομάζεται Ελένη, διαθέτει όρχεις, δεν αναφέρει χειρουργική επέμβαση στα γεννητικά όργανα και η εικόνα είναι ύποπτη για συστροφή όρχεως».
Αυτό είναι επιστημονική ακρίβεια. Όχι έκθεση του ασθενούς.
Όταν ο ασθενής έχει ήδη τραυματιστεί από προηγούμενη επαφή με το σύστημα υγείας
Κατά τη διακομιδή, αφού αισθάνεται πλέον ασφαλέστερη, η Ελένη σάς λέει ότι πριν από δύο χρόνια χρειάστηκε ξανά ασθενοφόρο λόγω λοίμωξης. Τότε, κάποιος από το πλήρωμα της είπε: «Άμα δεν έπαιρνες τόσα χάπια, μπορεί να μην αρρώσταινες».
Αυτή η φράση μπορεί να ειπωθεί σε δευτερόλεπτα, αλλά ο ασθενής μπορεί να την κουβαλά για χρόνια. Και την επόμενη φορά που θα πονέσει, θα αιμορραγεί ή θα δυσκολεύεται να αναπνεύσει, μπορεί να καθυστερήσει να καλέσει βοήθεια επειδή δεν θέλει να ξαναβρεθεί στο ίδιο ταπεινωτικό σημείο.
Υπάρχει μια γνωστή διεθνώς εμπειρία πολλών τρανς ασθενών: οποιοδήποτε πρόβλημα κι αν έχουν, ορισμένοι επαγγελματίες υγείας το αποδίδουν αυτόματα στην ταυτότητα φύλου ή στην ορμονική θεραπεία τους. Ένας τρανς ασθενής μπορεί να εμφανιστεί με κάταγμα, λοίμωξη, άσθμα, τραύμα ή κοιλιακό άλγος και να ακούσει ερωτήσεις ή σχόλια που δεν έχουν καμία σχέση με το πραγματικό πρόβλημα.
Αυτό είναι κλινικά επικίνδυνο. Η ορμονική αγωγή μπορεί σε ορισμένα περιστατικά να είναι σχετική με την εκτίμηση, όπως κάθε φαρμακευτική αγωγή. Δεν είναι, όμως, η αυτόματη εξήγηση για κάθε σύμπτωμα. Ο διασώστης δεν καλείται να βγάλει συμπέρασμα βασισμένος σε στερεότυπα. Καλείται να κάνει σωστό ιστορικό και σωστή αξιολόγηση.
Η επικοινωνία: μικρές κινήσεις που αλλάζουν ολόκληρη την εμπειρία του ασθενούς
Η επικοινωνία με έναν τρανς ασθενή δεν απαιτεί ειδικό ταλέντο ούτε φόβο μήπως «πει κανείς λάθος λέξη». Απαιτεί επαγγελματισμό και βασική ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Όταν ο ασθενής σάς συστήνεται ως Ελένη, τη φωνάζετε Ελένη. Όταν αναφέρεται στον εαυτό της ως γυναίκα, μιλάτε για «την ασθενή». Δεν χρειάζεται να απαιτήσετε εξηγήσεις. Δεν χρειάζεται να σχολιάσετε την εμφάνισή της. Δεν χρειάζεται να ρωτήσετε εάν «έχει ολοκληρώσει την αλλαγή». Αυτή η ερώτηση δεν είναι ιατρική· είναι αδιάκριτη και προσβλητική, εκτός εάν μεταφραστεί σε συγκεκριμένη, κλινικά αναγκαία ερώτηση για υπάρχοντα όργανα ή επεμβάσεις.
Σε περίπτωση που χρησιμοποιήσετε κατά λάθος λάθος όνομα ή λάθος αντωνυμία, δεν χρειάζεται μακρόσυρτη απολογία που θα κάνει το περιστατικό ακόμη πιο άβολο. Λέτε απλά: «Συγγνώμη, Ελένη» και συνεχίζετε σωστά. Ο στόχος δεν είναι να στρέψετε το βάρος της στιγμής πάνω σας. Ο στόχος είναι ο ασθενής να λάβει φροντίδα.
Εάν δεν είστε σίγουροι πώς να κάνετε μια ευαίσθητη ερώτηση, υπάρχει ένας έντιμος τρόπος:
«Θα χρειαστεί να σας κάνω μία προσωπική ερώτηση, επειδή μπορεί να επηρεάζει την αντιμετώπιση του πόνου σας. Είναι εντάξει να προχωρήσω;»
Ή:
«Για να μη χάσουμε κάτι ιατρικά σημαντικό, θα ήθελα να σας ρωτήσω για προηγούμενες επεμβάσεις και για τα όργανα που μπορεί να σχετίζονται με τον πόνο σας».
Ο ασθενής καταλαβαίνει τη διαφορά ανάμεσα σε μια ερώτηση που γίνεται για τη φροντίδα του και σε μια ερώτηση που γίνεται επειδή κάποιος τον αντιμετωπίζει σαν αξιοθέατο.
Τα στοιχεία ταυτοποίησης στην ελληνική πραγματικότητα
Στην ελληνική πραγματικότητα, το ζήτημα της ασφάλισης του ασθενούς και στο ενδεχόμενο να εμφανίζεται σε ασφαλιστικά έγγραφα με παλαιότερο όνομα μπορεί να εμφανιστεί στα στοιχεία ταυτοποίησης, στον ΑΜΚΑ, στο δελτίο ταυτότητας ή στα διοικητικά στοιχεία που απαιτούνται κατά την εισαγωγή στο νοσοκομείο.
Ένας τρανς ασθενής μπορεί να χρησιμοποιεί καθημερινά ένα όνομα, ενώ τα επίσημα έγγραφά του να μην έχουν ακόμη τροποποιηθεί ή να μην έχουν ενημερωθεί σε όλα τα μητρώα. Το πλήρωμα δεν χρειάζεται να δημιουργήσει σκηνή γι’ αυτό, ούτε να ανακοινώσει σε τρίτους ένα προηγούμενο όνομα.
Η προσέγγιση είναι απλή και αξιοπρεπής:
«Για την καταγραφή και την εισαγωγή στο νοσοκομείο μπορεί να χρειαστούν τα επίσημα στοιχεία σας. Εμείς θα σας φωνάζουμε Ελένη και έτσι θα σας παρουσιάσουμε στο προσωπικό, ενώ τα στοιχεία που απαιτούνται για τη διοικητική διαδικασία θα δοθούν διακριτικά».
Εάν το επίσημο έγγραφο αναγράφει διαφορετικό όνομα, αυτό χρησιμοποιείται μόνο όπου είναι απολύτως απαραίτητο για την ταυτοποίηση και την ασφαλή συνέχεια της φροντίδας. Δεν φωνάζεται στον διάδρομο, δεν σχολιάζεται μέσα στο ασθενοφόρο και δεν μετατρέπεται σε αντικείμενο συζήτησης μεταξύ επαγγελματιών.
Η εμπιστευτικότητα και ο σεβασμός της προσωπικότητας του ασθενούς δεν σταματούν επειδή το περιστατικό είναι επείγον. Τα δικαιώματα του ασθενούς στην πληροφόρηση, στην προστασία της ιδιωτικότητας, στην εμπιστευτικότητα και στην αξιοπρεπή φροντίδα αποτελούν μέρος του ελληνικού πλαισίου παροχής υπηρεσιών υγείας. (Υπουργείο Υγείας) (NCP)
Η παράδοση στο ΤΕΠ: το πλήρωμα συνεχίζει να προστατεύει τον ασθενή
Η αποστολή του πληρώματος δεν τελειώνει όταν ανοίξουν οι πόρτες του ασθενοφόρου. Η παράδοση στο ΤΕΠ είναι μέρος της φροντίδας.
Ο διασώστης μπορεί να πει:
«Πρόκειται για την Ελένη, 24 ετών, τρανς γυναίκα. Αναφέρει αιφνίδιο έντονο πόνο κάτω κοιλίας και στους όρχεις από τετραώρου, με δύο εμέτους. Διαθέτει όρχεις, δεν αναφέρει σχετική χειρουργική επέμβαση και υπάρχει σοβαρή υποψία συστροφής όρχεως. Τα διοικητικά στοιχεία της ενδέχεται να αναγράφουν διαφορετικό όνομα· η ασθενής χρησιμοποιεί το όνομα Ελένη».
Με αυτή τη σύντομη παράδοση, το πλήρωμα κάνει τη δουλειά του σωστά. Δίνει την κλινική πληροφορία, προειδοποιεί για πιθανή διοικητική ασυμφωνία χωρίς να εκθέτει τον άνθρωπο και δίνει το παράδειγμα στο προσωπικό που θα συνεχίσει τη φροντίδα.
Εάν κάποιος στον χώρο υποδοχής γελάσει, σχολιάσει ή επιλέξει επίμονα να απευθύνεται στην ασθενή με τρόπο προσβλητικό, το πλήρωμα δεν χρειάζεται να συμμετάσχει στη σιωπή. Μπορεί ήρεμα και επαγγελματικά να επαναφέρει τη σωστή αναφορά: «Η ασθενής συστήθηκε ως Ελένη». Η υπεράσπιση του ασθενούς δεν απαιτεί καβγά. Απαιτεί να μη γίνεις μέρος της προσβολής.
Τι πρέπει να καταγράφεται στο δελτίο ασθενοφόρου
Η καταγραφή πρέπει να είναι κλινική, ακριβής και περιορισμένη στις πληροφορίες που σχετίζονται με το περιστατικό και τη συνέχεια της φροντίδας.
Στο δελτίο μπορεί να καταγραφεί ότι πρόκειται για ασθενή 24 ετών με δηλωμένο όνομα Ελένη, τρανς γυναίκα, με αιφνίδιο έντονο υπογάστριο και οσχεϊκό άλγος, εμέτους, παρουσία όρχεων και απουσία αναφερόμενης σχετικής χειρουργικής επέμβασης, με υποψία συστροφής όρχεως και άμεση διακομιδή σε ΤΕΠ.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να γεμίσει το δελτίο με πληροφορίες για την προσωπική ζωή, τη σεξουαλικότητα, την εμφάνιση ή λεπτομέρειες που δεν συνδέονται με την παρούσα κλινική εικόνα. Τα στοιχεία καταγράφονται επειδή είναι αναγκαία για την ασφαλή φροντίδα, όχι επειδή ο ασθενής είναι τρανς.
Τι δεν πρέπει να κάνει ποτέ ένα πλήρωμα
Δεν είναι αποδεκτό να ρωτήσει ο διασώστης «τι ήσουν πριν;», «έχεις κάνει την αλλαγή;», «πώς σε λένε κανονικά;» ή «γιατί παίρνεις αυτά τα φάρμακα;» με ύφος κρίσης ή χλευασμού.
Δεν είναι αποδεκτό να αποκαλείται η ασθενής με διαφορετικό φύλο επειδή το πλήρωμα έμαθε τι γεννητικά όργανα διαθέτει.
Δεν είναι αποδεκτό να θεωρείται κάθε σύμπτωμα αποτέλεσμα της ορμονικής αγωγής ή της τρανς ταυτότητας.
Δεν είναι αποδεκτό να συζητείται το περιστατικό σαν κουτσομπολιό στον ασύρματο, στον χώρο αναμονής, στην παράδοση ή μετά το τέλος της διακομιδής.
Δεν είναι αποδεκτό ένας άνθρωπος που κάλεσε βοήθεια επειδή πονά να χρειάζεται ταυτόχρονα να υπερασπιστεί την αξιοπρέπειά του από εκείνους που ήρθαν να τον φροντίσουν.
Το πραγματικό μάθημα για τον διασώστη
Η φροντίδα ενός τρανς ασθενούς δεν είναι κάποιο «ειδικό» περιστατικό που χρειάζεται περίπλοκη φιλοσοφία. Είναι η ίδια αρχή που διέπει κάθε σωστή προνοσοκομειακή φροντίδα: ακούς τον ασθενή, αξιολογείς χωρίς προκαταλήψεις, ρωτάς μόνο ό,τι χρειάζεται, αναγνωρίζεις το επείγον, αντιμετωπίζεις τον πόνο, προστατεύεις την ιδιωτικότητα και παραδίδεις με ακρίβεια και σεβασμό.
Η Ελένη δεν χρειάζεται από το πλήρωμα να γνωρίζει τα πάντα για την τρανς εμπειρία. Χρειάζεται κάτι πιο βασικό και πιο ουσιαστικό: να μην την εξευτελίσει, να μην χάσει τη διάγνωση και να μην την αφήσει να υποφέρει επειδή δυσκολεύεται να διαχειριστεί τη δική του αμηχανία.
Μέσα στο ασθενοφόρο δεν υπάρχουν «περίεργοι» ασθενείς. Υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται βοήθεια.
Και κανένας άνθρωπος, όποιο κι αν είναι το φύλο, το σώμα ή το όνομά του, δεν πρέπει να φοβάται ότι θα αντιμετωπιστεί με διάκριση την ώρα που βρίσκεται στα χέρια ενός πληρώματος ασθενοφόρου.
Πηγές
Advocating, caring for transgender patients
- UCLA School of Law Williams Institute. (2016). “How Many Adults Identify as Transgender in the United States?” Retrieved June, 2021, from https://williamsinstitute.law.ucla.edu/publications/trans-adults-united-states/
- GLAAD. (Ongoing). “Media Reference Guide – Transgender.” GLAAD. Retrieved June, 2021, from https://www.glaad.org/reference/transgender
- OHSU. (Ongoing). “Terms and Tips. Transgender Health Program.” Retrieved June, 2021, from https://www.ohsu.edu/transgender-health/transgender-health-program-terms-and-tips
- TLP. (Ongoing). “Transgender Language Primer.” Retrieved June, 2021, from https://www.translanguageprimer.org/primer
- Payton, N. (2015, July 9). “The dangers of trans broken arm syndrome.” PinkNews. Retrieved June, 2021, from https://www.pinknews.co.uk/2015/07/09/feature-the-dangers-of-trans-broken-arm-syndrome/
- Kcomt, L., Gorey, K.M., Barrett, B.J., & McCabe, S.E. (2020). “Healthcare avoidance due to anticipated discrimination among transgender people: A call to create trans-affirmative environments.” SSM – Population Health, 11(100608). https://doi.org/10.1016/j.ssmph.2020.100608
- James, S. E., Herman, J. L., Rankin, S., Keisling, M., Mottet, L., & Anafi, M. (2016). “The Report of the 2015 U.S. Transgender Survey.” Washington, DC: National Center for Transgender Equality.
- Washick, M., Wesley, K., Bevis, E., & Zappa, MJ. (2020, June 30). “Minnesota EMS Providers Share Results of Research on EMS Care of Transgender Patients.” JEMS. https://www.jems.com/patient-care/minnesota-ems-providers-share-results-of-research-on-ems-care-of-transgender-patients/
Παναγιώτης Σπανός
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
