Η ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΝΕΟΤΕΡΩΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΩΝ ΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΙΟΥ ΠΟΝΟΥ
Εισαγωγή: Τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα έχουν χρησιμοποιηθεί συχνά ως επικουρικά φάρμακα στη θεραπεία των συνδρόμων χρόνιου πόνου. Τα νεότερα αντικαταθλιπτικά δηλαδή η Φλουοξετίνη, η Σερτραλίνη, η Παροξετίνη, η Βουπροπιόνη , η Βενλαφαξίνη, έχουν εξεταστεί ως λύσεις για την ένδειξη αυτή. Παρότι μερικές από αυτές τις νεότερες χημικές ενώσεις μπορεί να είναι αποτελεσματικές για συγκεκριμένους τύπους πόνου, είναι δύσκολο να γίνουν γενικεύσεις σχετικά με τη χρήση τους ως αναλγητικών, λόγω των περιορισμένων στοιχείων που διαθέτουμε.
Σκοπός: Το άρθρο αυτό ανασκοπεί τις υπάρχουσες δημοσιεύσεις σχετικά με τη χρήση των φαρμάκων αυτών για το χρόνιο πόνο.
Μεθοδολογία: Έγινε ανασκόπηση της Διεθνούς βιβλιογραφίας ( Μedline, Pubmed, Scopus ) με άρθρα και μελέτες των τελευταίων είκοσι έξι χρόνων.
Αποτελέσματα: Η Φλουοξετίνη μπορεί να είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη στην ανακούφιση από τον πόνο σε ασθενείς με συννοσηρότητα κατάθλιψης και χρόνιας καθημερινής κεφαλαλγίας. Η αποτελεσματικότητα της Παροξετίνης για την κεφαλαλγία υποστηρίζεται αλλά δεν επιβεβαιώνεται από τα υπάρχοντα στοιχεία. Δεδομένης της αποτελεσματικότητας και της ανοχής της σε ασθενείς με διαβητική νευροπάθεια, η Παροξετίνη φαίνεται ότι είναι χρήσιμη για την ένδειξη αυτή. Ο ρόλος της Σερτραλίνης στη θεραπεία του πονοκεφάλου παραμένει αναπόδεικτος και μπορεί στην καλύτερη περίπτωση να είναι περιορισμένος λόγω των ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως επιδείνωση του πονοκεφάλου. Η Βουπροπιόνη μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στη θεραπεία του πονοκεφάλου αλλά τα στοιχεία είναι ανεπαρκή για να καθοδηγήσουν την κλινική πρακτική. Η Βενλαφαξίνη είναι δυνατό να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στη θεραπεία του πονοκεφάλου δεδομένου της ανταπόκρισης των ασθενών που υπόφεραν από πόνο. Το αντικαταθλιπτικό αυτό μπορεί να αποτελεί ένα πολλά υποσχόμενο φάρμακο για τη θεραπεία του πόνου.
Συμπεράσματα: Ανασκοπήθηκαν οι υπάρχουσες μελέτες των νεότερων αντικαταθλιπτικών στη θεραπεία του χρόνιου πόνου. Συγκεκριμένα αντικαταθλιπτικά μπορεί να είναι χρήσιμα για συγκεκριμένους τύπους πόνου, αλλά τα στοιχεία που διαθέτουμε δεν επιτρέπουν τις γενικεύσεις όσον αφορά τη χρήση αυτών των νεότερων αντικαταθλιπτικών στο χρόνιο πόνο. Απαιτούνται πρόσθετες ελεγχόμενες μελέτες ιδιαίτερα για τη Βουπροπιόνη και τη Βενλαφαξίνη για να ρίξουν φως στην αποτελεσματικότητα αυτών των νεότερων αντικαταθλιπτικών στη θεραπεία του χρόνιου πόνου.
Λέξεις-Κλειδιά: Χρόνιος πόνος, νεότερα αντικαταθλιπτικά, κεφαλαλγία, Νευροπάθεια.
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Μαρία Τσακάλου ,Νοσηλεύτρια Ψυχικής υγείας,Msc,Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων, ΑΣΠΑΙΤΕ, Αναπληρώτρια Συντονίστρια Εκπαίδευσης Νοσηλευτικής Ειδικότητας Ψυχικής Υγείας, Προϊσταμένη Ψυχιατρικού Τμήματος Ενηλίκων Καβάλας ΠΕΔΥΨΥ 4η ΥΠΕ.
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
