Η χρήση νευρομυϊκών αποκλειστών κατά την ταχεία διασωλήνωση μπορεί να βελτιώσει τις συνθήκες της διασωλήνωσης και να αυξήσει την πιθανότητα επιτυχούς τοποθέτησης του σωλήνα. Παράλληλα, όμως, μπορεί να συνοδεύεται από σοβαρά προβλήματα, όπως υποξαιμία, υπόταση, βραδυκαρδία και καρδιακή ανακοπή.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τα δεδομένα του αμερικανικού συστήματος NEMSIS για το 2023. Η αρχική βάση περιλάμβανε περισσότερες από 54 εκατομμύρια ενεργοποιήσεις EMS, από 14.369 υπηρεσίες των ΗΠΑ και των επικρατειών τους. Μετά τα κριτήρια επιλογής, αναλύθηκαν 11.525 ενήλικοι ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε νευρομυϊκός αποκλειστής και πραγματοποιήθηκε προσπάθεια επεμβατικής εξασφάλισης αεραγωγού.
Στο 97,5% των περιστατικών η πρώτη τεχνική ήταν η ενδοτραχειακή διασωλήνωση. Η καταγεγραμμένη επιτυχία με την πρώτη προσπάθεια ήταν 80,6%. Μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά μετά τη χορήγηση του φαρμάκου, το 27,5% των ασθενών παρουσίασε τουλάχιστον ένα φυσιολογικό ανεπιθύμητο συμβάν. Υποξαιμία εμφανίστηκε στο 25%, υπόταση στο 15%, βραδυκαρδία στο 2,7% και καρδιακή ανακοπή παρουσία του πληρώματος στο 1,9%.
Οι ασθενείς που είχαν ήδη παθολογικά ζωτικά σημεία πριν από τη χορήγηση του νευρομυϊκού αποκλειστή διέτρεχαν σαφώς μεγαλύτερο κίνδυνο. Η προϋπάρχουσα υποξαιμία αύξανε περίπου 9,1 φορές την πιθανότητα υποξαιμίας μετά τη χορήγηση, ενώ η προϋπάρχουσα υπόταση αύξανε περίπου 16,8 φορές την πιθανότητα μεταγενέστερης υπότασης.
Ο χρόνος εμφάνισης ήταν ιδιαίτερα σημαντικός. Τα μισά επεισόδια υποξαιμίας εμφανίστηκαν μέσα σε έξι λεπτά και τα μισά επεισόδια υπότασης μέσα σε δέκα λεπτά από τη χορήγηση του φαρμάκου.
Επειδή πρόκειται για παρατηρησιακή μελέτη μεγάλης βάσης δεδομένων, υπάρχουν ελλιπείς καταγραφές, διαφορετικά ηλεκτρονικά συστήματα και αβεβαιότητα ως προς τον ακριβή χρόνο ορισμένων ανακοπών. Συνεπώς, η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι οι νευρομυϊκοί αποκλειστές προκάλεσαν αυτά τα συμβάντα. Πολλοί ασθενείς ήταν ήδη βαριά υποξαιμικοί ή αιμοδυναμικά ασταθείς.
Το πρακτικό μήνυμα δεν είναι να εγκαταλειφθεί η προνοσοκομειακή RSI. Είναι ότι η παράλυση ενός βαρέως πάσχοντος ασθενούς χωρίς σωστή προοξυγόνωση, αιμοδυναμική προετοιμασία, εναλλακτικό σχέδιο αεραγωγού και συνεχή παρακολούθηση αποτελεί επικίνδυνη πρακτική. Περίπου ένας στους τέσσερις ασθενείς παρουσίασε κάποιο σοβαρό φυσιολογικό πρόβλημα.
Πηγή: Δημοσίευση στο PubMed
Παναγιώτης Σπανός
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
