Μεταπηδήστε στο περιεχόμενο
Αρχική » Αρθρογραφία και Δράσεις » Έρευνες - Μελέτες » Καθηλωμένα ασθενοφόρα στα ΤΕΠ: Η καθυστέρηση που αποδυναμώνει ολόκληρο το σύστημα

Καθηλωμένα ασθενοφόρα στα ΤΕΠ: Η καθυστέρηση που αποδυναμώνει ολόκληρο το σύστημα

Η καθυστέρηση στην παράδοση ενός ασθενούς στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών συχνά αντιμετωπίζεται σαν μια ενοχλητική, αλλά αναπόφευκτη, αναμονή. Για το πλήρωμα όμως δεν είναι απλώς λίγα ακόμη λεπτά στο νοσοκομείο. Είναι χρόνος κατά τον οποίο το ασθενοφόρο, οι διασώστες και ο εξοπλισμός παραμένουν δεσμευμένοι και δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην επόμενη κλήση.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2026 στο επιστημονικό περιοδικό Applied Sciences δείχνει με πραγματικά επιχειρησιακά δεδομένα ότι η καθυστέρηση παράδοσης δεν επηρεάζει μόνο το συγκεκριμένο ασθενοφόρο. Μπορεί να μειώσει τη διαθεσιμότητα ολόκληρου του στόλου, να αυξήσει τους χρόνους απόκρισης και να προκαλέσει αλυσιδωτές επιπτώσεις ακόμη και σε γειτονικές περιοχές.

Τι είναι η καθυστέρηση παράδοσης ασθενούς

Η καθυστέρηση παράδοσης ασθενούς από το ασθενοφόρο, γνωστή διεθνώς ως Ambulance Offload Delay ή AOD, αρχίζει όταν το πλήρωμα φθάνει στο ΤΕΠ, αλλά δεν μπορεί να μεταβιβάσει άμεσα την ευθύνη φροντίδας στο νοσοκομειακό προσωπικό.

Μέχρι να ολοκληρωθεί η παράδοση, οι διασώστες εξακολουθούν να έχουν την ευθύνη του ασθενούς. Παρακολουθούν την κατάστασή του, συνεχίζουν τη φροντίδα, διαχειρίζονται τον εξοπλισμό και περιμένουν να ελευθερωθεί κλίνη, φορείο ή κατάλληλος χώρος. Μόνο μετά την παράδοση, τον καθαρισμό, τον ανεφοδιασμό και την ολοκλήρωση της καταγραφής μπορεί το ασθενοφόρο να δηλωθεί ξανά διαθέσιμο.

Επομένως, ένα ασθενοφόρο σταθμευμένο έξω από το ΤΕΠ δεν είναι πραγματικά διαθέσιμο ασθενοφόρο. Υπάρχει στον αριθμό του στόλου, αλλά όχι στην επιχειρησιακή πραγματικότητα.

Τι εξέτασε η μελέτη

Οι ερευνητές ανέλυσαν τη λειτουργία του ενιαίου συστήματος ασθενοφόρων της Nova Scotia στον Καναδά. Χρησιμοποίησαν δεδομένα ενός ολόκληρου έτους από το σύστημα διαχείρισης κλήσεων, τις γεωγραφικές θέσεις των οχημάτων και τα ηλεκτρονικά δελτία προνοσοκομειακής φροντίδας.

Από 113.173 αρχικές εγγραφές, μετά την αφαίρεση διπλοτύπων και οχημάτων που δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν αυτόνομα σε επείγουσες κλήσεις, αναλύθηκαν 100.126 μοναδικές επείγουσες ή υψηλής προτεραιότητας κλήσεις.

Το σύστημα χωριζόταν σε τέσσερις επιχειρησιακές περιφέρειες. Η Κεντρική Περιφέρεια, στην οποία βρίσκεται το Halifax και τα μεγάλα τριτοβάθμια νοσοκομεία, αντιμετώπιζε τη μεγαλύτερη συμφόρηση. Όταν τα ασθενοφόρα της περιοχής παρέμεναν δεσμευμένα στα ΤΕΠ, οχήματα από γειτονικές περιφέρειες μετακινούνταν για να καλύψουν το κενό.

Αυτό επέτρεψε στους ερευνητές να εξετάσουν όχι μόνο τι συνέβαινε στο νοσοκομείο όπου παρουσιαζόταν η καθυστέρηση, αλλά και πώς το πρόβλημα μεταδιδόταν στο υπόλοιπο δίκτυο.

Σχεδόν τις μισές ώρες υπήρχαν τουλάχιστον τρία ασθενοφόρα στα ΤΕΠ

Στην Κεντρική Περιφέρεια καταγράφηκαν 23.880 διακομιδές ασθενών προς τα ΤΕΠ. Κατά περίπου το 46,5% των ωρών του έτους, τρία ή περισσότερα ασθενοφόρα βρίσκονταν ταυτόχρονα δεσμευμένα στους χώρους των ΤΕΠ.

Η μεγαλύτερη συσσώρευση παρατηρήθηκε μεταξύ 09:00 και 19:00. Πρόκειται ακριβώς για το διάστημα κατά το οποίο αυξάνεται η ημερήσια ζήτηση, κορυφώνεται η δραστηριότητα των νοσοκομείων και ο στόλος χρειάζεται τη μεγαλύτερη δυνατή διαθεσιμότητα.

Το πρόβλημα, επομένως, δεν εμφανιζόταν σε τυχαίες και σπάνιες στιγμές. Συνέπιπτε με τις ώρες κατά τις οποίες το σύστημα βρισκόταν ήδη υπό πίεση.

Ο χρόνος επαναδιαθεσιμότητας σχεδόν διπλασιάστηκε

Ο μέσος χρόνος από την άφιξη στο ΤΕΠ μέχρι το ασθενοφόρο να είναι ξανά διαθέσιμο ήταν στην Κεντρική Περιφέρεια 1 ώρα, 4 λεπτά και 44 δευτερόλεπτα. Στις άλλες τρεις περιφέρειες ήταν μόλις 28 λεπτά και 31 δευτερόλεπτα.

Ο διάμεσος χρόνος ήταν 42 λεπτά και 20 δευτερόλεπτα στην Κεντρική Περιφέρεια, έναντι 21 λεπτών και 40 δευτερολέπτων στις υπόλοιπες. Πρόκειται για αύξηση περίπου 89%.

Η διαφορά έχει τεράστια επιχειρησιακή σημασία. Αν ένα πλήρωμα χάνει επιπλέον 30 ή 40 λεπτά σε κάθε παράδοση, η απώλεια δεν περιορίζεται σε μία αποστολή. Συσσωρεύεται σε ολόκληρη τη βάρδια και μπορεί να ισοδυναμεί με πολλές ώρες χαμένης επιχειρησιακής διαθεσιμότητας.

Οι ασθενείς μέσης βαρύτητας επιβαρύνθηκαν περισσότερο

Οι ασθενείς της σοβαρότερης κατηγορίας, CTAS 1, παραδίδονταν σχετικά γρήγορα και δεν παρουσίασαν σημαντική διαφορά μεταξύ των περιφερειών. Αυτό δείχνει ότι οι διαδικασίες προτεραιοποίησης προστάτευαν σε μεγάλο βαθμό τους άμεσα απειλούμενους ασθενείς.

Η μεγαλύτερη επιβάρυνση καταγράφηκε στους ασθενείς CTAS 3, δηλαδή στα περιστατικά μέσης βαρύτητας. Ο μέσος χρόνος επαναδιαθεσιμότητας έφθασε τη 1 ώρα, 8 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα, έναντι 29 λεπτών και 25 δευτερολέπτων στις υπόλοιπες περιφέρειες. Η αύξηση ήταν περίπου 131%.

Αυτό είναι κρίσιμο. Ο ασθενής μέσης βαρύτητας μπορεί να μην προηγείται ενός περιστατικού άμεσης απειλής ζωής, αλλά εξακολουθεί να χρειάζεται παρακολούθηση, ανακούφιση του πόνου και έγκαιρη νοσοκομειακή αξιολόγηση. Όσο παραμένει στο φορείο του ασθενοφόρου, το πλήρωμα συνεχίζει να τον φροντίζει σε ένα περιβάλλον που δεν μπορεί να αντικαταστήσει το ΤΕΠ.

Η μισή αποστολή καταναλωνόταν στο νοσοκομείο

Η μέση συνολική διάρκεια μιας αποστολής στην Κεντρική Περιφέρεια ήταν 1 ώρα, 54 λεπτά και 40 δευτερόλεπτα. Στις άλλες περιφέρειες κυμαινόταν περίπου στη 1 ώρα και 17 έως 18 λεπτά. Η διαφορά πλησίαζε τα 37 λεπτά ανά αποστολή.

Περίπου το 50% της συνολικής διάρκειας μιας αποστολής στην Κεντρική Περιφέρεια αφορούσε δραστηριότητες μετά την άφιξη στο ΤΕΠ. Στις υπόλοιπες περιφέρειες το αντίστοιχο ποσοστό ήταν μόλις 10,7%.

Με απλά λόγια, σε αρκετές αποστολές το ασθενοφόρο περνούσε σχεδόν τόσο χρόνο στο νοσοκομείο όσο χρειαζόταν για να μεταβεί στο περιστατικό, να αντιμετωπίσει τον ασθενή και να τον διακομίσει. Αυτό δεν είναι αποδοτική χρήση ενός περιορισμένου πόρου επείγουσας απόκρισης.

Περισσότερα ασθενοφόρα στην ουρά, μεγαλύτερη καθυστέρηση στην επόμενη κλήση

Η μελέτη βρήκε μια καθαρή σχέση: όσο αυξανόταν ο αριθμός των ασθενοφόρων που παρέμεναν στα ΤΕΠ, τόσο αυξανόταν και ο χρόνος απόκρισης προς την κοινότητα.

Οι ακριβείς χρόνοι απόκρισης δεν δημοσιεύθηκαν για λόγους προστασίας των επιχειρησιακών δεδομένων, αλλά η τάση ήταν σταθερή. Η συμφόρηση του ΤΕΠ δεν έμενε μέσα στους τοίχους του νοσοκομείου. Μεταφερόταν στον δρόμο και επηρέαζε τον επόμενο ασθενή που καλούσε για βοήθεια.

Αυτός είναι ο πραγματικός μηχανισμός της καθυστέρησης παράδοσης. Ένα πλήρωμα περιμένει με έναν ασθενή στο ΤΕΠ. Ένα δεύτερο ασθενοφόρο μετακινείται για να καλύψει το κενό. Η περιοχή από την οποία μετακινήθηκε μένει με μικρότερη κάλυψη. Η επόμενη κλήση ανατίθεται σε πιο απομακρυσμένο όχημα και ο χρόνος απόκρισης αυξάνεται.

Η καθυστέρηση μεταδίδεται και στις γειτονικές περιοχές

Η μειωμένη διαθεσιμότητα δεν περιορίστηκε στην Κεντρική Περιφέρεια. Σημαντικές επιπτώσεις καταγράφηκαν και στη Βόρεια και στη Δυτική Περιφέρεια, ιδιαίτερα το απόγευμα και το βράδυ, όταν οι καθυστερήσεις στα κεντρικά ΤΕΠ συσσωρεύονταν.

Η Ανατολική Περιφέρεια δεν παρουσίασε αντίστοιχη στατιστικά σημαντική επίδραση, πιθανότατα επειδή βρισκόταν μακρύτερα και δεν συμμετείχε στον ίδιο βαθμό στην αμοιβαία κάλυψη.

Το εύρημα έχει ιδιαίτερη σημασία για νησιωτικά ή γεωγραφικά κατακερματισμένα συστήματα. Όταν ένα ασθενοφόρο απομακρύνεται από τον τομέα του για να καλύψει μια άλλη περιοχή, το κενό δεν είναι θεωρητικό. Μπορεί να σημαίνει ότι η επόμενη επείγουσα κλήση θα εξυπηρετηθεί από όχημα που βρίσκεται δεκάδες χιλιόμετρα μακριά.

Δεν λύνεται το πρόβλημα μόνο με περισσότερα ασθενοφόρα

Η εύκολη απάντηση είναι να προστεθούν περισσότερα οχήματα. Η μελέτη όμως είναι σαφής: η αύξηση του στόλου από μόνη της δύσκολα θα λύσει το πρόβλημα, εάν τα νέα ασθενοφόρα καταλήξουν και αυτά ακινητοποιημένα έξω από τα ίδια κορεσμένα ΤΕΠ.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η στελέχωση και η ενίσχυση του στόλου δεν είναι αναγκαίες. Σε υποστελεχωμένες υπηρεσίες είναι απολύτως απαραίτητες. Σημαίνει όμως ότι δεν αρκούν. Αν δεν αντιμετωπιστεί ταυτόχρονα η ροή των ασθενών μέσα στο νοσοκομείο και η διαδικασία μεταβίβασης της φροντίδας, απλώς προσθέτουμε περισσότερα οχήματα στην ουρά.

Η λύση απαιτεί κοινή ευθύνη μεταξύ υπηρεσίας ασθενοφόρων, ΤΕΠ και διοίκησης του νοσοκομείου. Χρειάζονται σαφής καταγραφή του χρόνου άφιξης, του χρόνου πραγματικής παράδοσης και του χρόνου επαναδιαθεσιμότητας, παρακολούθηση του αριθμού των ασθενοφόρων που βρίσκονται ταυτόχρονα σε αναμονή, έγκαιρη ενεργοποίηση σχεδίου αποσυμφόρησης και συνεχής ενημέρωση του Συντονιστικού Κέντρου για τη δυναμικότητα των νοσοκομείων.

Τι σημαίνει για τα πληρώματα ασθενοφόρου

Για τα πληρώματα, η αναμονή στο ΤΕΠ δεν είναι διάλειμμα. Είναι συνέχιση της φροντίδας σε συνθήκες περιορισμένου χώρου, με συσσωρευμένη κόπωση και με την επίγνωση ότι το όχημα παραμένει εκτός κάλυψης.

Η ακριβής καταγραφή των χρόνων δεν είναι γραφειοκρατική πολυτέλεια. Χωρίς πραγματικά δεδομένα, η χαμένη διαθεσιμότητα εξαφανίζεται μέσα στους γενικούς αριθμούς και το πρόβλημα παρουσιάζεται σαν αόριστη «πίεση». Ό,τι δεν καταγράφεται σωστά, πολύ εύκολα αμφισβητείται.

Κάθε υπηρεσία πρέπει να γνωρίζει πόσα ασθενοφόρα περιμένουν στα ΤΕΠ, για πόσο χρόνο, ποιες ώρες εμφανίζεται η μεγαλύτερη συμφόρηση, ποιες περιοχές χάνουν κάλυψη λόγω μετακινήσεων και πόσο επηρεάζονται οι χρόνοι απόκρισης. Μόνο τότε μπορεί να σχεδιαστεί σοβαρή παρέμβαση και να αξιολογηθεί αν αυτή πραγματικά λειτουργεί.

Τι δεν αποδεικνύει η μελέτη

Η έρευνα είναι σημαντική, αλλά δεν πρέπει να της αποδώσουμε περισσότερα από όσα πραγματικά δείχνει. Πρόκειται για παρατηρησιακή ανάλυση δεδομένων του 2016 από ένα συγκεκριμένο σύστημα του Καναδά. Καταγράφει ισχυρές και επαναλαμβανόμενες συσχετίσεις, αλλά δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι η καθυστέρηση παράδοσης προκαλεί κάθε παρατηρούμενη μείωση της διαθεσιμότητας.

Παράγοντες όπως η στελέχωση, οι αλλαγές βάρδιας, η γεωγραφία, η κυκλοφορία, τα διαλείμματα, οι αποφάσεις του Συντονιστικού Κέντρου και οι διαφορετικές διαδικασίες των νοσοκομείων επηρεάζουν επίσης το αποτέλεσμα. Επιπλέον, επειδή δεν υπήρχε πάντοτε αξιόπιστη καταγραφή της ακριβούς στιγμής μεταβίβασης της φροντίδας, χρησιμοποιήθηκε ως υποκατάστατο ο συνολικός χρόνος επαναδιαθεσιμότητας.

Τα αποτελέσματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ισχυρή βάση για να μετρηθεί το ίδιο φαινόμενο με τοπικά δεδομένα.

Το βασικό συμπέρασμα

Η καθυστέρηση παράδοσης δεν είναι πρόβλημα μόνο του ΤΕΠ και δεν είναι απλώς ταλαιπωρία του πληρώματος. Είναι απώλεια επιχειρησιακής δυναμικότητας, η οποία μπορεί να αυξήσει τον χρόνο απόκρισης για τον επόμενο ασθενή και να αποδυναμώσει την κάλυψη ολόκληρων περιοχών.

Η πραγματική εικόνα του στόλου δεν αποτυπώνεται μόνο από το πόσα ασθενοφόρα είναι προγραμματισμένα στη βάρδια. Αποτυπώνεται από το πόσα μπορούν να ανταποκριθούν αμέσως όταν έρθει η κλήση.

Γιατί ένα ασθενοφόρο που περιμένει να παραδώσει ασθενή μπορεί να βρίσκεται μπροστά μας, με το πλήρωμα και τον εξοπλισμό του. Επιχειρησιακά, όμως, είναι σαν να μην υπάρχει.

Πηγή: Li M., Zhang X., Grant J. και συν. “An Empirical Analysis of the Effect of Ambulance Offload Delay on the Efficiency of the Ambulance System”. Applied Sciences. 2026;16:2074. https://doi.org/10.3390/app16042074

  1. Almehdawe, E.; Jewkes, B.; He, Q.M. A Markovian Queueing Model for Ambulance Offload Delays. Eur. J. Oper. Res. 2013, 226, 602–614. [Google Scholar] [CrossRef]
  2. Silvestri, S.; Ralls, G.A.; Sun, J.; Shah, K.J.; Parrish, G.A. Evaluation of Patients in Delayed Emergency Medical Services Unit Off-Load Status. Acad. Emerg. Med. 2006, 13, S70. [Google Scholar] [CrossRef]
  3. Barishansky, R.M.; O’Connor, K.E. The Effect of Emergency Department Crowding on Ambulance Availability. Ann. Emerg. Med. 2004, 44, 280. [Google Scholar] [CrossRef]
  4. Hussain, Z. What Is Happening with NHS Ambulance Delays? BMJ 2023, 380, 142. [Google Scholar] [CrossRef]
  5. Crilly, J.; Keijzers, G.; Tippett, V.; O’Dwyer, J.; Lind, J.; Bost, N.; O’Dwyer, M.; Shiels, S.; Wallis, M. Improved Outcomes for Emergency Department Patients Whose Ambulance Off-Stretcher Time Is Not Delayed. Emerg. Med. Australas. 2015, 27, 216–224. [Google Scholar] [CrossRef]
  6. Park, Y.J.; Song, K.J.; Hong, K.J.; Park, J.H.; Kim, T.H.; Kim, Y.S.; Lee, S.H. The Impact of the COVID-19 Outbreak on Emergency Medical Service: An Analysis of Patient Transportations and Time Intervals. J. Korean Med. Sci. 2023, 38, e317. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  7. Hitchcock, M.; Crilly, J.; Gillespie, B.; Chaboyer, W.; Tippett, V.; Lind, J. The Effects of Ambulance Ramping on Emergency Department Length of Stay and In-Patient Mortality. Australas. Emerg. Nurs. J. 2010, 13, 17–24. [Google Scholar] [CrossRef]
  8. Eckstein, M.; Isaacs, S.M.; Slovis, C.M.; Kaufman, B.J.; Loflin, J.R.; O’Connor, R.E.; Pepe, P.E. Facilitating EMS Turnaround Intervals at Hospitals in the Face of Receiving Facility Overcrowding. Prehosp. Emerg. Care 2005, 9, 267–275. [Google Scholar] [CrossRef]
  9. Eckstein, M.; Chan, L.S. The Effect of Emergency Department Crowding on Paramedic Ambulance Availability. Ann. Emerg. Med. 2004, 43, 100–105. [Google Scholar] [CrossRef]
  10. Ting, J.Y. The Potential Adverse Patient Effects of Ambulance Ramping, a Relatively New Problem at the Interface between Prehospital and ED Care. J. Emerg. Trauma. Shock. 2008, 1, 129. [Google Scholar] [CrossRef]
  11. Esensoy, A.V. Evaluation of the Demonstration Project to Direct Low Acuity Ambulance Patients to Urgent Care Centres to Improve Ambulance Availability. Master’s Thesis, University of Toronto (Canada), Ann Arbor, MI, USA, 2008. Volume MR45128. [Google Scholar]
  12. Perry, M.; Carter, D. The Ethics of Ambulance Ramping. Emerg. Med. Australas. 2017, 29, 116–118. [Google Scholar] [CrossRef]
  13. Millin, M.G.; Brown, L.H.; Schwartz, B. EMS Provider Determinations of Necessity for Transport and Reimbursement for EMS Response, Medical Care, and Transport: Combined Resource Document for the National Association of EMS Physicians Position Statements. Prehosp. Emerg. Care 2011, 15, 562–569. [Google Scholar] [CrossRef]
  14. Hamilton, T.E. “Parking” of Emergency Medical Service Patients in Hospitals; United States Department of Health and Human Services, Centers for Medicare & Medicaid Services: Baltimore, MD, USA, 2006.
  15. Carter, A.J.; Gould, J.B.; Vanberkel, P.; Jensen, J.L.; Cook, J.; Carrigan, S.; Wheatley, M.R.; Travers, A.H. Offload Zones to Mitigate Emergency Medical Services (EMS) Offload Delay in the Emergency Department: A Process Map and Hazard Analysis. Can. J. Emerg. Med. 2015, 17, 670–678. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  16. Smith, L. Modelling Emergency Medical Services. Ph.D. Thesis, Cardiff University, Cardiff, UK, 2013. [Google Scholar]
  17. Segal, E.; Verter, V.; Colacone, A.; Afilalo, M. The In-Hospital Interval: A Description of EMT Time Spent in the Emergency Department. Prehosp. Emerg. Care 2006, 10, 378–382. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  18. Cone, D.C.; Middleton, P.M.; Marashi Pour, S. Analysis and Impact of Delays in Ambulance to Emergency Department Handovers. Emerg. Med. Australas. 2012, 24, 525–533. [Google Scholar] [CrossRef]
  19. Cooney, D.R.; Wojcik, S.; Seth, N.; Vasisko, C.; Stimson, K. Evaluation of Ambulance Offload Delay at a University Hospital Emergency Department. Int. J. Emerg. Med. 2013, 6, 15. [Google Scholar] [CrossRef]
  20. Cooney, D.R.; Wojcik, S.; Seth, N. Can NEDOCS Score Be Used to Predict Ambulance Offload Delay? Ann. Emerg. Med. 2011, 58, S217. [Google Scholar] [CrossRef]
  21. Stewart, D.; Lang, E.; Wang, D.; Innes, G. Are Emergency Medical Services Offload Delay Patients at Increased Risk of Adverse Outcomes? Can. J. Emerg. Med. 2019, 21, 505–512. [Google Scholar] [CrossRef]
  22. Cooney, D.R.; Vasisko, C.; Stimson, K.; Wojcik, S. Analysis of Ambulance Offload Delay at an Academic Level 1 Trauma Center with Adult and Pediatric Emergency Departments. Ann. Emerg. Med. 2013, 62, S2. [Google Scholar] [CrossRef]
  23. Silvestri, S.; Ralls, G.A.; Papa, L.; Barnes, M. Impact of Emergency Department Bed Capacity on Emergency Medical Services Unit Off-Load Time. Acad. Emerg. Med. 2006, 13, S70. [Google Scholar] [CrossRef]
  24. Hammond, E.; Holzhauser, K.; Shaban, R.; Melton, N. An Exploratory Study to Examine the Phenomenon and Practice of “Ambulance Ramping” at Hospitals within the Southern Health Service Districts of Queensland and Queensland Ambulance Service. Australas. Emerg. Nurs. J. 2009, 12, 170. [Google Scholar] [CrossRef]
  25. Taylor, C.; Williamson, D.; Sanghvi, A. When Is a Door Not a Door? The Difference between Documented and Actual Arrival Times in the Emergency Department. Emerg. Med. J. 2006, 23, 442–443. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed][Green Version]
  26. Carter, A.J.; Overton, J.; Terashima, M.; Cone, D.C. Can Emergency Medical Services Use Turnaround Time as a Proxy for Measuring Ambulance Offload Time? J. Emerg. Med. 2014, 47, 30–35. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
  27. Steer, S.; Bhalla, M.C.; Zalewski, J.; Frey, J.; Nguyen, V.; Mencl, F. Use of Radio Frequency Identification to Establish Emergency Medical Service Offload Times. Prehosp. Emerg. Care 2016, 20, 254–259. [Google Scholar] [CrossRef]
  28. McNamara, L. Measuring Emergency Care Network Population Coverage Using Location-Allocation Models and Geographic Information Systems. Master’s Thesis, Dalhousie University, Halifax, NS, Canada, 2017. [Google Scholar]
  29. Cooney, D.R.; Millin, M.G.; Carter, A.; Lawner, B.J.; Nable, J.V.; Wallus, H.J. Ambulance Diversion and Emergency Department Offload Delay: Resource Document for the National Association of EMS Physicians Position Statement. Prehosp. Emerg. Care 2011, 15, 555–561. [Google Scholar] [CrossRef]
  30. Fomundam, S.; Herrmann, J. A Survey of Queuing Theory Applications in Healthcare. 2007. Available online: https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&opi=89978449&url=https://drum.lib.umd.edu/bitstreams/1493f710-6b3b-46e1-8546-6303e987e2ba/download (accessed on 16 September 2016).
  31. Canadian Triage and Acuity Scale (CTAS)/Prehospital CTAS (Pre-CTAS) 2015. Available online: https://files.ontario.ca/moh_3/moh-manuals-prehospital-ctas-paramedic-guide-v2-0-en-2016-12-31.pdf (accessed on 13 February 2026).
  32. Mason, A.J. Simulation and Real-Time Optimised Relocation for Improving Ambulance Operations. In Handbook of Healthcare Operations Management: Methods and Applications; Denton, B.T., Ed.; Springer: New York, NY, USA, 2013. [Google Scholar]

Παναγιώτης Σπανός

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ