Πολλοί το βλέπουν κρεμασμένο στο ασθενοφόρο και νομίζουν ότι είναι απλά αλατόνερο, αλλά το Διάλυμα Hartmann ή Ringer Lactate έχει ιστορία.
Η προέλευση του Διαλύματος Hartmann: Μια εξέλιξη της φυσιολογίας
“Η ιστορία αυτού του υγρού είναι, στην πραγματικότητα, η ιστορία της σύγχρονης ανάνηψης. Όλα ξεκίνησαν το 1882 με τον Βρετανό φυσιολόγο Sydney Ringer. Κατά τη διάρκεια των πειραμάτων του στο University College του Λονδίνου, ο Ringer αναζητούσε ένα ηλεκτρολυτικό διάλυμα που θα επέτρεπε να διατηρηθεί η συσταλτικότητα του μυοκαρδίου εκτός σώματος. Μετά από αρκετές δοκιμές, διαπίστωσε ότι ένα ακριβές μείγμα χλωριούχου νατρίου, καλίου και ασβεστίου ήταν θεμελιώδες για τη λειτουργία των κυττάρων. Έτσι γεννήθηκε το αρχικό Διάλυμα Ringer.
Ωστόσο, η καθοριστική πρόοδος ήρθε τη δεκαετία του 1930. Ο Δρ. Alexis Hartmann, ένας διακεκριμένος Αμερικανός παιδίατρος, αντιμετώπιζε υψηλή θνησιμότητα σε παιδιά λόγω σοβαρής μεταβολικής οξέωσης που προκαλούνταν από αφυδάτωση. Ο Hartmann κατάλαβε ότι το αρχικό Ringer δεν ήταν αρκετό για να διορθώσει το pH του αίματος.
Η καινοτομία του ήταν να προσθέσει γαλακτικό νάτριο στη σύνθεση. Καθώς μεταβολίζεται από το ήπαρ, το γαλακτικό μετατρέπεται σε διττανθρακικό, λειτουργώντας ως ρυθμιστικό σύστημα ή buffer που καταπολεμά αποτελεσματικά την οξέωση. Αυτή η κλινική εξέλιξη επέτρεψε η θνησιμότητα από σοκ και αφυδάτωση να μειωθεί δραστικά, καθιερώνοντας το Ringer Lactate (ή Διάλυμα Hartmann προς τιμήν του) ως το χρυσό πρότυπο στην υποστήριξη της ζωής που χρησιμοποιούμε σήμερα στα ασθενοφόρα μας.”
Τι του βάζεις στη φλέβα; (Σύνθεση ανά λίτρο)
Για να μη σε κοροϊδεύουν, αυτό είναι το «κοκτέιλ»:
- Νάτριο: 130 mEq
- Χλώριο: 109 mEq
- Γαλακτικό: 28 mEq (το «μυστικό» συστατικό)
- Κάλιο: 4 mEq
- Ασβέστιο: 3 mEq
Γιατί την αγαπάμε στο προνοσοκομειακό;
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΑΛΑΤΙ: Σε αντίθεση με τον φυσιολογικό ορό που μπορεί να σε οδηγήσει σε υπερχλωραιμική οξέωση αν το παρακάνεις, η Hartmann είναι ένα ισοτονικό ισορροπημένο διάλυμα. Είναι ό,τι πιο κοντινό έχουμε στο ανθρώπινο πλάσμα μέσα σε μια πλαστική σακούλα.
ΤΟ «ΚΟΛΠΟ» ΤΟΥ ΗΠΑΤΟΣ: Εδώ βρίσκεται το κλειδί της φυσιολογίας. Το γαλακτικό που περιέχει μετατρέπεται σε διττανθρακικό όταν περάσει από το ήπαρ. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ενώ κάνεις ανάνηψη σε έναν ασθενή σε σοκ, του δίνεις ταυτόχρονα ένα buffer που βοηθά να εξισορροπηθεί το pH του αίματός του.
ΙΔΑΝΙΚΟ ΓΙΑ ΤΡΑΥΜΑ ΚΑΙ ΕΓΚΑΥΜΑΤΑ: Αν και δεν μεταφέρει οξυγόνο όπως το αίμα, αποτελεί το χρυσό πρότυπο για τη διατήρηση της αιμάτωσης και την αναπλήρωση ηλεκτρολυτών σε αφυδατωμένους ασθενείς.
Δεν είναι θαυματουργή, είναι καθαρή εφαρμοσμένη φυσιολογία. Αν πρόκειται να βάλεις φλέβα, κάν’ το γνωρίζοντας τι κάνεις στην κυκλοφορία του ασθενούς σου.
Εσύ τι προτιμάς σε ένα τραύμα: Φυσιολογικό ορό ή Hartmann;
Πηγή: LA FAMOSA HARTMANN: ¿MAGIA O CIENCIA?
Παναγιώτης Σπανός
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
