Η κοινοτική προνοσοκομειακή φροντίδα απαιτεί αλλαγή νοοτροπίας: από τη διαχείριση της κρίσης στη συνέχεια της φροντίδας. Πώς μπορούν οι επαγγελματίες των υπηρεσιών επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας να οικοδομήσουν εμπιστοσύνη, να αντιμετωπίσουν τις πραγματικές αιτίες των προβλημάτων και να επαναπροσδιορίσουν τι σημαίνει επιτυχία.
Της Melissa Butscher
Μερικές φορές, το πιο ηρωικό πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι απλώς να ακούσεις.
Πριν από 26 χρόνια ήμουν μια νέα διασώστρια. Είχα αυτοπεποίθηση, δρούσα γρήγορα και ήμουν βέβαιη ότι ο δικός μου τρόπος ήταν ο καλύτερος. Είχα εκπαιδευτεί και εργαστεί σε συστήματα επειγόντων με μεγάλο όγκο περιστατικών και στην αεροδιακομιδή, όπου η αδρεναλίνη ήταν υψηλή, ο χρόνος περιορισμένος και η επιτυχία μετριόταν με την ταχύτητα και τις τεχνικές δεξιότητες.
Ήμουν υπερήφανη για την αποτελεσματικότητα και την ικανότητά μου να παρεμβαίνω άμεσα. Αν κάτι μπορούσε να γίνει γρήγορα και σωστά, ήμουν ο άνθρωπος που θα αναλάμβανε.
Σε αυτόν τον κόσμο των υψηλών ταχυτήτων, όμως, σπάνια υπήρχε χρόνος να ρωτήσουμε «γιατί».
Γιατί χρειαζόταν βοήθεια ο ασθενής;
Γιατί δεν είχε καλέσει νωρίτερα;
Γιατί καλούσε ξανά και ξανά;
Δεν υπήρχε αρκετός χώρος για να σταματήσουμε, να σκεφτούμε ή να ακούσουμε πραγματικά. Τότε δεν είχα ακόμη αντιληφθεί πόσα πράγματα έχανα.
Αυτό το κατάλαβα αρκετά χρόνια αργότερα, όταν ένας πρώην συνάδελφος με κάλεσε να συμμετάσχω σε μια ομάδα Κινητής Ολοκληρωμένης Υγειονομικής Φροντίδας — Mobile Integrated Healthcare, γνωστή ως MIH — η οποία λειτουργούσε στο πλαίσιο ενός τοπικού συστήματος υγείας.
Εκείνη την εποχή δεν γνώριζα πολλά για την κοινοτική προνοσοκομειακή φροντίδα, αλλά μου φάνηκε ενδιαφέρουσα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την προειδοποίηση που μου έδωσε όταν δέχτηκα τη θέση:
«Αυτή θα είναι η δυσκολότερη δουλειά που έχεις κάνει ποτέ».
Είχε δίκιο, αλλά όχι για τους λόγους που περίμενα.
Ένα διαφορετικό είδος δυσκολίας
Η κοινοτική προνοσοκομειακή φροντίδα δεν αφορά την καταδίωξη των σειρήνων. Αφορά την οικοδόμηση σχέσεων.
Έχει λιγότερο να κάνει με κρίσιμες επεμβάσεις και περισσότερο με την ανθρώπινη, συμπονετική παρουσία. Δεν αφορά την ταχύτητα. Αφορά την επιβράδυνση του ρυθμού — συχνά μέσα στο σαλόνι του ασθενούς, πρόσωπο με πρόσωπο και βλέμμα με βλέμμα.
Αποδεικνύεται ότι το να επιβραδύνεις είναι δυσκολότερο από όσο ακούγεται, ιδιαίτερα για διασώστες και επαγγελματίες των υπηρεσιών επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας που εκπαιδεύτηκαν σε μια κουλτούρα γρήγορης δράσης.
Η δυσκολία δεν βρίσκεται τόσο στην ιατρική. Βρίσκεται στην ανάγκη να αλλάξουν συνήθειες και τρόποι σκέψης που έχουν διαμορφωθεί επί χρόνια.
Χρειάζεται να μάθεις ότι δεν μπορεί να «διορθωθεί» κάθε πρόβλημα μέσα σε μία επίσκεψη. Ότι μερικές φορές το σημαντικότερο πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι απλώς να βρίσκεσαι εκεί — σταθερά, ήρεμα και με πραγματικό ενδιαφέρον.
Αυτή η αλλαγή προσέγγισης μετατρέπει τον ρόλο των υπηρεσιών επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας: από την ανταπόκριση στην κρίση στη συνέχεια της φροντίδας.
Ξαφνικά, η δουλειά δεν αφορά μόνο τις καρδιακές ανακοπές ή τα σοβαρά τραύματα. Αφορά την επισιτιστική ανασφάλεια, την ασταθή στέγαση, τη διαχείριση χρόνιων νοσημάτων, την ψυχική υγεία και την κοινωνική υποστήριξη.
Οι επαγγελματίες των προγραμμάτων MIH γίνονται τα μάτια, τα αυτιά και συχνά η καρδιά του συστήματος υγείας. Καλύπτουν κενά και οικοδομούν εμπιστοσύνη εκεί όπου αυτή είναι ελάχιστη ή έχει χαθεί εντελώς.
Για να γίνει όμως σωστά αυτή η δουλειά, οι επαγγελματίες της προνοσοκομειακής φροντίδας χρειάζονται κάτι περισσότερο από μια νέα περιγραφή καθηκόντων. Χρειάζονται μια νέα νοοτροπία.
Τέσσερις τρόποι υποστήριξης της μετάβασης σε μια φροντίδα με επίκεντρο τον ασθενή
Η υιοθέτηση μιας πραγματικά ασθενοκεντρικής προσέγγισης από τους διασώστες απαιτεί ηγεσία, εκπαίδευση και υπομονή. Οι ακόλουθες στρατηγικές μπορούν να υποστηρίξουν αυτή τη μετάβαση.
1. Αναγνωρίστε ανοιχτά την αλλαγή
Το πρώτο βήμα είναι να αναγνωριστεί ξεκάθαρα η διαφορά.
Η παραδοσιακή επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα δίνει έμφαση στην ταχύτητα, στην αποφασιστικότητα και στην άμεση παρέμβαση. Η κοινοτική και ολοκληρωμένη φροντίδα δίνει έμφαση στη συνέπεια, στην ακρόαση και στη μακροχρόνια υποστήριξη.
Η μία προσέγγιση δεν είναι καλύτερη από την άλλη. Είναι απλώς διαφορετικές και εξυπηρετούν διαφορετικές ανάγκες.
Η διαφορά αυτή πρέπει να αναγνωρίζεται ανοιχτά και να εξηγείται η αξία που προσφέρει η κοινοτική προνοσοκομειακή φροντίδα στους ασθενείς.
Οι επαγγελματίες πρέπει να κατανοήσουν ότι και αυτή η εργασία σώζει ζωές — απλώς με διαφορετικό τρόπο. Αντί για την άμεση αντιμετώπιση ενός σοβαρού τραύματος, μπορεί να σημαίνει ότι ένας ηλικιωμένος ασθενής θα λάβει σωστά τα φάρμακά του. Αντί για την επιτυχή αναζωογόνηση ενός ασθενούς, μπορεί να σημαίνει ότι κάποιος θα συνδεθεί έγκαιρα με υπηρεσίες ψυχικής υγείας, πριν φτάσει σε κατάσταση κρίσης.
2. Εστιάστε στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης και ανθρώπινης σχέσης
Στην κοινοτική προνοσοκομειακή φροντίδα ο ασθενής δεν βρίσκεται πάντοτε σε άμεση κρίση. Αυτό μπορεί να αποτελεί άγνωστο έδαφος για έναν επαγγελματία που έχει εκπαιδευτεί κυρίως στην αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών.
Η δημιουργία μιας ουσιαστικής σχέσης με έναν άνθρωπο που δεν είναι υποχρεωμένος να σε αφήσει να μπεις στο σπίτι του απαιτεί διαφορετικές δεξιότητες.
Πολλοί από τους ανθρώπους που εξυπηρετούνται από προγράμματα MIH είχαν στο παρελθόν αρνητικές εμπειρίες από τις υπηρεσίες υγείας. Οι επαγγελματίες πρέπει να μάθουν να τους προσεγγίζουν με σεμνότητα, υπομονή και σεβασμό στις πολιτισμικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητές τους.
Διδάξτε την ενεργητική ακρόαση. Εξασκήστε την κινητοποιητική συνέντευξη. Προσφέρετε εκπαίδευση στην ψυχική υγεία και στη φροντίδα που λαμβάνει υπόψη τις συνέπειες του ψυχικού τραύματος.
Ενθαρρύνετε συζητήσεις που αρχίζουν με τη φράση «Πείτε μου τι συμβαίνει» και όχι με τη φράση «Αφήστε με να το διορθώσω».
3. Καλλιεργήστε μια νέα αντίληψη για την επιτυχία
Για πολλά χρόνια, η επιτυχία στις υπηρεσίες επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας μετριόταν κυρίως μέσα από κλινικά και επιχειρησιακά αποτελέσματα: την επάνοδο της αυτόματης κυκλοφορίας, τον χρόνο παραμονής στο σημείο και την έγκαιρη ανταπόκριση.
Στην κοινοτική και ολοκληρωμένη φροντίδα, αυτοί οι δείκτες αλλάζουν.
Χρησιμοποιήστε την ανασκόπηση περιστατικών για να αναδεικνύετε επιτυχίες που έχουν πραγματικά επίκεντρο τον ασθενή: τον άνθρωπο με διαβήτη που κατάφερε επιτέλους να βρει σταθερή στέγη, τον συχνό καλούντα που πλέον αισθάνεται αρκετά ασφαλής ώστε να χρειάζεται λιγότερο συχνά τις υπηρεσίες επείγουσας βοήθειας ή το ηλικιωμένο ζευγάρι που συνδέθηκε με μια υπηρεσία διανομής γευμάτων στο σπίτι.
Δείξτε στους επαγγελματίες ότι η επίδρασή τους ξεπερνά τις τιμές των ζωτικών σημείων.
Επενδύστε σε δείκτες απόδοσης που αντανακλούν αυτή την αλλαγή, όπως η μείωση των επισκέψεων στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, η ικανοποίηση των ασθενών και η επιτυχής παρακολούθηση μετά την αρχική επαφή.
Μην ξεχνάτε να αναγνωρίζετε και να τιμάτε αυτές τις επιτυχίες. Δημιουργήστε βραβεύσεις, μοιραστείτε πραγματικές ιστορίες και αναγνωρίστε δημόσια τους επαγγελματίες της κοινοτικής φροντίδας που αποτελούν παραδείγματα ανθρώπινης και συμπονετικής αντιμετώπισης.
4. Προωθήστε την ένταξη στην ευρύτερη ομάδα υγείας
Η Κινητή Ολοκληρωμένη Υγειονομική Φροντίδα μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά μόνο όταν οι υπηρεσίες επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας συνεργάζονται με τις υπόλοιπες ειδικότητες.
Ενθαρρύνετε τη συνεργασία με ιατρούς, νοσηλευτές προηγμένης πρακτικής, κοινωνικούς λειτουργούς, επαγγελματίες ψυχικής υγείας και κοινοτικές οργανώσεις.
Καταργήστε τα στεγανά και δώστε έμφαση στον κοινό στόχο: τη βελτίωση της υγείας, τη μείωση των κρίσεων και την ενδυνάμωση των ασθενών.
Αναδείξτε τον τρόπο με τον οποίο οι διασώστες μπορούν να λειτουργήσουν ως κρίσιμος συνδετικός κρίκος. Μπορούν να μεταφέρουν σημαντικές πληροφορίες για τις συνθήκες μέσα στο σπίτι, τα εμπόδια στη λήψη των φαρμάκων, την υποστήριξη από φροντιστές και πολλά ακόμη.
Αυτή η συνεργασία βελτιώνει τόσο τα αποτελέσματα για τους ασθενείς όσο και τον επαγγελματικό σεβασμό προς τους διασώστες.
Η ανταμοιβή είναι πραγματική
Οι επαγγελματίες της επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας συγκαταλέγονται στους καλύτερους ανθρώπους επίλυσης προβλημάτων μέσα στο σύστημα υγείας.
Είναι προσαρμοστικοί, αποφασιστικοί και συνηθισμένοι να πετυχαίνουν περισσότερα με λιγότερους πόρους. Με την κατάλληλη υποστήριξη, διαθέτουν μοναδικά χαρακτηριστικά που τους επιτρέπουν να διακριθούν στον χώρο της κινητής και κοινοτικής υγειονομικής φροντίδας.
Η ευθύνη, όμως, ανήκει στους επικεφαλής και στους σχεδιαστές αυτών των προγραμμάτων, οι οποίοι πρέπει να καθοδηγήσουν σωστά αυτή τη μετάβαση.
Η διαδικασία αρχίζει με την αναγνώριση της αλλαγής. Συνεχίζεται με την εκπαίδευση. Και αναπτύσσεται μέσα σε μια κουλτούρα που εκτιμά την ενσυναίσθηση όσο και την αποτελεσματικότητα.
Η διαδρομή από τους φάρους και τις σειρήνες προς τις λύσεις και την ουσιαστική υποστήριξη μπορεί να είναι δύσκολη. Η αξία της, όμως, είναι αδιαμφισβήτητη.
Για τους ασθενείς προσφέρει σύνδεση, συνέπεια και φροντίδα. Για τους επαγγελματίες προσφέρει μεγαλύτερο βάθος, ουσιαστικό νόημα και ένα νέο είδος επαγγελματικής ικανοποίησης.
Για εμένα, τουλάχιστον, αυτό ακριβώς προσέφερε.
Σχετικά με την Συγγραφέα
Η Melissa Butscher είναι έμπειρη διασώστρια, με περισσότερα από 25 χρόνια επαγγελματικής πορείας στις επίγειες υπηρεσίες επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας και στις αεροδιακομιδές. Έχει αφοσιωθεί στην εξέλιξη του επαγγέλματος μέσα από την καινοτομία και την ηγεσία.
Τα τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί σε μία από τις σημαντικές φωνές στον ταχέως εξελισσόμενο τομέα της κοινοτικής προνοσοκομειακής φροντίδας. Είναι γνωστή για την ανθρώπινη προσέγγιση και την προοδευτική της αντίληψη, ενώ στόχος της είναι να ενδυναμώνει τους διασώστες ώστε να παρέχουν ουσιαστική φροντίδα με επίκεντρο τον ασθενή, δημιουργώντας μακροχρόνιο θετικό αντίκτυπο στις κοινότητες που υπηρετούν.
Σήμερα εργάζεται στην QuikMedic ως επόπτρια επιχειρησιακής λειτουργίας, έχοντας την ευθύνη των περιοχών Erie και Pittsburgh.
Πηγή: From sirens to solutions: Guiding paramedics to a patient-centered mindset
Παναγιώτης Σπανός
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
