Οι ασθενείς με ειδικές ανάγκες υγείας μπορεί να είναι ταυτόχρονα μοναδικοί και απαιτητικοί όταν τους συναντά ο πρώτος ανταποκριτής. Οι ιδιαίτερες καταστάσεις τους μπορεί να κυμαίνονται από μόλις αντιληπτές έως καταστάσεις που αλλάζουν τη ζωή. Ο τρόπος με τον οποίο αξιολογούμε, επικοινωνούμε, θεραπεύουμε και αλληλεπιδρούμε με αυτόν τον ειδικό πληθυσμό μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε μια ομαλή επαφή με τον ασθενή και σε μια πλήρη καταστροφή. Ο όρος «Ειδικές Ανάγκες Υγείας» μπορεί να περιλαμβάνει οτιδήποτε, από ζητήματα ψυχικής υγείας, ασθενείς που έχουν δυσκολία στην επικοινωνία, τεχνολογικά εξαρτώμενα άτομα, νοσηρά παχύσαρκους ασθενείς, ηλικιωμένους ασθενείς κ.λπ. Η λίστα είναι σχεδόν ατελείωτη.
Ως πάροχοι επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ΕΜΕΙΣ δεν είμαστε οι ειδικοί στη δική τους ιδιαίτερη πάθηση ούτε στο πώς πρέπει να αντιμετωπιστούν καλύτερα τη στιγμή που μας χρειάζονται.
Συχνά ο ίδιος ο ασθενής, οι τακτικοί φροντιστές του και/ή τα μέλη της οικογένειάς του είναι συνήθως πιο έμπειροι όχι μόνο στο τι λειτουργεί για το συγκεκριμένο πρόβλημά τους, αλλά και στο τι έχει ήδη δοκιμαστεί και αν οι παρεμβάσεις που έγιναν είχαν αποτέλεσμα ή όχι. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτά τα άτομα για να μας καθοδηγήσουν σχετικά με το τι έχει ήδη επιχειρηθεί και τι θα πρέπει να επιχειρηθεί στη συνέχεια.
Οι ασθενείς με ειδικές ανάγκες υγείας συχνά αντιμετωπίζουν περισσότερες από μία ιατρικές ή ψυχολογικές προκλήσεις. Συχνά το πρόβλημά τους αποτελεί μια οξεία επιδείνωση πάνω σε χρόνια κατάσταση, και οι συνυπάρχουσες νόσοι τους μπορούν να κάνουν την αξιολόγηση και τη θεραπεία δύσκολη. Οι περισσότεροι μη επαγγελματίες πιστεύουν ότι οι ασθενείς με ειδικές ανάγκες υγείας έχουν χαμηλότερο από τον μέσο όρο νοητικό επίπεδο, όμως συχνά ισχύει ακριβώς το αντίθετο.
Να αλληλεπιδράτε και να επικοινωνείτε μαζί τους σαν να είναι ΑΥΤΟΙ οι ειδικοί στην κατάστασή τους, γιατί πολύ συχνά πράγματι είναι.
Οι τεχνολογικά εξαρτώμενοι ασθενείς μπορεί να είναι ιδιαίτερα εκφοβιστικοί για τον μη εξοικειωμένο επαγγελματία και αυτό μπορεί να είναι η πρώτη φορά που ακόμη και έμπειροι διασώστες συναντούν τον συγκεκριμένο εξοπλισμό του ασθενούς. Κάθε συσκευή έχει τα δικά της μοναδικά πλεονεκτήματα και/ή αδυναμίες, καθώς και τις δικές της ρυθμίσεις ή συνδέσεις που εξαρτώνται από το μοντέλο. Αυτό μπορεί να αποτελέσει μια εμπειρία μάθησης για το πλήρωμα του ασθενοφόρου που φτάνει στο σημείο για να βοηθήσει τον ασθενή.
Να θυμάστε ότι το απλό είναι πάντα καλύτερο. Η χρήση του ελάχιστου απαραίτητου εξοπλισμού για τη μεταφορά είναι συχνά η καλύτερη επιλογή. Αν και δεν είναι πάντα εφικτό, οτιδήποτε μπορεί να αποσυνδεθεί (σκεφτείτε αντλίες σίτισης κ.λπ.), τόσο το καλύτερο, καθώς αυτό θα περιορίσει την πιθανότητα τυχαίας αποσύνδεσης ή μετακίνησης της συσκευής.
Επιπλέον, να ρωτάτε πάντα τον ασθενή ή τον φροντιστή ποιον εξοπλισμό συνήθως παίρνουν μαζί τους όταν μετακινούνται εκτός σπιτιού ή δομής. Ο περιορισμός του εξοπλισμού και των αναλωσίμων μόνο σε όσα είναι απαραίτητα για τη μεταφορά θα μειώσει επίσης την πιθανότητα απώλειας ή φθοράς του εξοπλισμού τους κατά τη διακομιδή. Ωστόσο, να έχετε υπόψη ότι αντικείμενα όπως εφεδρικοί γαστροστομικοί σωλήνες, τραχειοστομικοί σωλήνες κ.λπ. συνήθως θα πρέπει να συνοδεύουν τον ασθενή στον προορισμό του. Αυτή η πρακτική περιορίζει τις καθυστερήσεις στην εξεύρεση εξοπλισμού αντικατάστασης, αν χρειαστεί να αντικατασταθεί πριν από το εξιτήριο.
Οι ασθενείς με ειδικές ανάγκες υγείας συχνά υποφέρουν από ευκαιριακές επιπλοκές. Είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν κατακλίσεις ή έλκη πίεσης αν είναι ημι-κινητικοί ή ακινητοποιημένοι, καθώς και αναπνευστικές λοιμώξεις όπως πνευμονία. Συχνά μπορεί να εμφανίζονται με άτυπα σημεία και συμπτώματα, γι’ αυτό να διατηρείτε πάντα υψηλό δείκτη υποψίας για αυτές τις καταστάσεις.
Σε επίπεδο οργάνωσης, η προσέγγιση, η αξιολόγηση, η ακινητοποίηση/συσκευασία, η θεραπεία και η μεταφορά μπορεί να είναι πολύ πιο περίπλοκες σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς ειδικές ανάγκες. Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε καταστάσεις όπου ο χρόνος είναι κρίσιμος, όπως καρδιολογικά, αναπνευστικά, τραυματικά ή νευρολογικά περιστατικά. Η υπερβολική βιασύνη ή το «τρέξιμο» στη διαχείριση αυτού του τύπου ασθενή μπορεί συχνά να αποδειχθεί όχι μόνο δύσκολο αλλά και επικίνδυνο.
Να θυμάστε πάντα ότι η μεθοδικότητα και η προσεκτική, συνειδητή προσέγγιση μπορούν συχνά να σας βοηθήσουν να πετύχετε τους στόχους σας πιο γρήγορα από την προσπάθεια εξοικονόμησης χρόνου μέσω της επιτάχυνσης των κινήσεων.
Καθώς η τεχνολογία έχει βελτιωθεί τα τελευταία 30 χρόνια, ο αριθμός των ασθενών με ειδικές ανάγκες υγείας που ζουν στο σπίτι και αλληλεπιδρούν μέσα στην κοινότητά μας έχει αυξηθεί δραματικά. Παρότι αυτός ο πληθυσμός συχνά είναι πολύ ικανός στο να «διορθώνει ό,τι τον ταλαιπωρεί» χωρίς την παρέμβαση του συστήματος προνοσοκομειακής φροντίδας, ο μεγάλος αριθμός ασθενών με ειδικές ανάγκες υγείας στην κοινότητα σημαίνει ότι τελικά κάποιοι θα χρειαστούν παρέμβαση από αυτό.
Ο τρόπος με τον οποίο αλληλεπιδρούμε μαζί τους και ο τρόπος που τους αντιμετωπίζουμε έχει άμεσο αντίκτυπο όχι μόνο στο πώς βιώνουν την επαφή τους με τους πρώτους ανταποκριτές, αλλά μπορεί επίσης να επηρεάσει άμεσα τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματά τους.
Αφιερώστε χρόνο για να μάθετε από αυτούς και τους φροντιστές τους και αφήστε τις πληροφορίες που θα αποκομίσετε να καθοδηγήσουν τις θεραπευτικές σας επιλογές και τις διαδρομές λήψης αποφάσεων…
Όλοι να μένετε ασφαλείς και να συνεχίζετε να μαθαίνετε.
Συγγραφέας: Kevin Wetherbee, AAS/EMS, NRP, FP-C
Πηγή: Learning from the Special Healthcare Needs Patient
Παναγιώτης Σπανός
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
