Ο Rafael Nadal κατέκτησε 22 Grand Slams. Αυτό που πολλοί όμως δεν γνωρίζουν -κι εγώ το έμαθα μόλις προχθές- είναι ότι αγωνίστηκε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του με μια σπάνια και ιδιαίτερα επώδυνη πάθηση του άκρου ποδός, γνωστή ως νόσος Müller-Weiss.
Η πάθηση αυτή αφορά το σκαφοειδές οστούν του ποδιού, ένα μικρό αλλά εξαιρετικά σημαντικό οστούν που συμμετέχει στη μεταφορά των φορτίων μεταξύ αστραγάλου και άκρου ποδός. Το σκαφοειδές οστούν παθαίνει οστεονέκρωση (έλλειψη αιμάτωσης για κάποια περίοδο), το οποίο μπορεί να παραμορφωθεί και να καταρρεύσει σταδιακά, προκαλώντας χρόνιο πόνο, δυσκολία στη βάδιση και σημαντική διαταραχή της εμβιομηχανικής ολόκληρου του κάτω άκρου.
Με εξατομικευμένα ορθωτικά πέλματα, προσεκτική παρακολούθηση, φυσικοθεραπεία, ειδικά προγράμματα ενδυνάμωσης, σύγχρονες τεχνικές αντιμετώπισης του πόνου, και κυρίως ΧΩΡΙΣ χειρουργείο, ο Ναδάλ κατάφερε να παραμείνει στην κορυφή του παγκόσμιου αθλητισμού για σχεδόν δύο δεκαετίες.
Το πιο εντυπωσιακό όμως συνέβη το 2022. Στην πορεία προς την κατάκτηση του 14ου Roland Garros και του 22ου Grand Slam της καριέρας του, αναγκάστηκε να αγωνιστεί με επαναλαμβανόμενες αναισθητικές εγχύσεις, που μπλόκαραν την αισθητικότητα του ποδιού του. «Έπαιζε με το πόδι κοιμισμένο», όπως έχει δηλώσει. Κι όμως, κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο απέναντι στους κορυφαίους αθλητές του κόσμου.
Η ιστορία του μας θυμίζει κάτι πολύ σημαντικό…
Δεν είναι κάθε πάθηση χειρουργική από την πρώτη ημέρα! Η σωστή ιατρική δεν είναι η πιο γρήγορη λύση. Είναι η καταλληλότερη λύση για τον συγκεκριμένο άνθρωπο, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Ο στόχος του ορθοπεδικού λοιπόν δεν είναι να χειρουργήσει μια ακτινογραφία.Είναι να θεραπεύσει έναν άνθρωπο!
ΥΓ: Για τους επαγγελματίες υγείας: παρατηρήστε στην τέταρτη φωτογραφία ότι η προβολή στην έσω μεριά του άκρου ποδός αντιστοιχεί στο σκαφοειδές για τη συγκεκριμένη νόσο (Α), ενώ αντιστοιχεί στην κεφαλή του αστραγάλου όταν πρόκειται για μαλακή βλαισσοπλατυποδία (Β) !
Πηγή: Κώστας Ιντζόγλου
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
