Υπάρχει ένα σημείο που η υπερανάλυση γίνεται πιο βαριά από τον ίδιο τον φόβο.
Έχεις σκεφτεί το περιστατικό αρκετά, έχεις προετοιμάσει τα υλικά σου και περιμένεις την κατάλληλη στιγμή.
Και μετά, έρχεται εκείνη η στιγμή που αποφασίζεις ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙΣ ΔΡΑΣΗ.
Αυτή η στιγμή είναι η πιο δυνατή. Όχι γιατί εξαφανίστηκε ο φόβος — αλλά γιατί σταμάτησες να τον αφήνεις να σε καθοδηγεί και να καθορίζει τις κινήσεις σου.
Στο ΕΚΑΒ, οι περισσότερες ευκαιρίες (και ζωές) δεν χάνονται από έλλειψη γνώσης. Χάνονται από τον δισταγμό. Από την καθυστέρηση του «να δούμε λίγο ακόμα».
⚡️⚡️ Δοκίμασε αυτό στη βάρδια:
-
Κάνε το πρώτο μικρό βήμα: Δεν χρειάζεται να τα έχεις λύσει όλα στο μυαλό σου. Πιάσε το χέρι του ασθενούς, βάλε το οξύμετρο, ξεκίνα να κινείσαι. Η δράση διώχνει το «πάγωμα».
-
Ενήργησε πριν νιώσεις 100% έτοιμος: Αν περιμένεις την τέλεια αυτοπεποίθηση για να πάρεις μια δύσκολη απόφαση στη διακομιδή, απλά θα καθυστερήσεις. Η σιγουριά έρχεται μέσα από την πράξη.
-
Δες τον φόβο ως «σήμα»: Αν κάτι σε αγχώνει (ένα τροχαίο, μια ανακοπή, ένας επιθετικός συγγενής), σημαίνει ότι είναι σημαντικό. Χρησιμοποίησε αυτή την αδρεναλίνη ως καύσιμο, όχι ως φρένο.
-
Εστίασε στη ροή, όχι στην τελειότητα: Κάθε κλήση είναι ένα μάθημα. Μην κολλάς στο αν τα έκανες όλα «όπως στο εγχειρίδιο». Κοίτα αν βοήθησες τον άνθρωπο και τι έμαθες για την επόμενη φορά.
-
Επανάλαβε τη δράση: Η αυτοπεποίθηση του διασώστη μεγαλώνει κάθε φορά που εμφανίζεσαι στο περιστατικό και δηλώνεις «παρών», παρά το σφίξιμο στο στομάχι.
Θυμήσου:
Στο τέλος της βάρδιας, δεν μετράει αν ένιωσες φόβο. Δεν είσαι μηχανή, είσαι άνθρωπος που παίρνει αποφάσεις υπό πίεση. Και η καλύτερη απόφαση είναι αυτή που ξεκινάει με δράση. Μετράει αν στάθηκες εκεί που έπρεπε, όταν έπρεπε. Γιατί στο δικό μας χώρο, η απόφαση να δράσεις… μπορεί να είναι αυτό που αλλάζει τα πάντα.
Παναγιώτης Σπανός
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
