Ίσως να ήμουν ο πρώτος ή ένας από τους πρώτους, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, που μίλησαν για τον ηρωισμό στο ΕΚΑΒ. Σήμερα, όμως, αισθάνομαι ότι το πράγμα έχει ξεφύγει.
Ο ηρωισμός φαίνεται να έχει γίνει αυτοσκοπός. Κάθε διασώστης, πυροσβέστης, αστυνομικός μοιάζει να επιδιώκει να γίνει ήρωας και να προβληθεί από τα μέσα ενημέρωσης, ακόμη και όταν η ίδια η πράξη δεν δικαιολογεί έναν τέτοιο χαρακτηρισμό.
Και κάπου στην πορεία, όπως ήταν αναμενόμενο, ξεχάσαμε κάτι πολύ σημαντικό: τον επαγγελματισμό.
Φτάσαμε στο σημείο η προβολή των πράξεών μας μέσω Facebook, Instagram και TikTok να φαίνεται σημαντικότερη από την παρακολούθηση ενός σεμιναρίου που αφορά την ίδια μας την ασφάλεια. Να επενδύουμε περισσότερο χρόνο στο πώς θα παρουσιάσουμε μια επέμβαση σε ένα συμβάν παρά στο πώς θα γίνουμε καλύτεροι και ασφαλέστεροι επαγγελματίες.
Ξεχάσαμε ότι η δουλειά μας δεν είναι να αποδεικνύουμε πόσο ατρόμητοι είμαστε, αλλά να γνωρίζουμε τα όριά μας, να αξιολογούμε τον κίνδυνο, να έχουμε επίγνωση της κατάστασης και, πάνω απ’ όλα, να προστατεύουμε την ασφάλειά μας.
Και δυστυχώς, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες απωλειών νέων ανθρώπων που επιχειρούν στην πρώτη γραμμή.
Δεν μπορούμε να αποδίδουμε κάθε τραγικό περιστατικό στην έλλειψη επαγγελματισμού, μπορούμε όμως να αναρωτηθούμε αν έχουμε καταφέρει να περάσουμε στους ανθρώπους αυτούς, από την πρώτη ημέρα της επαγγελματικής τους πορείας, μια θεμελιώδη αρχή: Πρώτα και πάνω απ’ όλα είναι επαγγελματίες.
Οφείλουν να γνωρίζουν και να εφαρμόζουν τα πρωτόκολλα, να σέβονται τους ρόλους και τα όρια της αποστολής τους και να μην συγχέουν την αυτοθυσία με την απερισκεψία.
Γιατί πίσω από κάθε στολή υπάρχει ένας άνθρωπος. Και πίσω από αυτόν τον άνθρωπο υπάρχει μια οικογένεια που τον περιμένει να επιστρέψει στο σπίτι του.
Ένας διασώστης, πυροσβέστης, αστυνομικός που αψηφά τον κίνδυνο χωρίς λόγο, παραβλέπει την ασφάλεια της σκηνής και θέτει ασυνείδητα τη ζωή του σε κίνδυνο για να εντυπωσιάσει, δεν είναι απαραίτητα ήρωας. Μπορεί απλώς να είναι ένας επαγγελματίας που ξέχασε τις βασικές αρχές της δουλειάς του.
**Δεν χρειαζόμαστε περισσότερους ήρωες. Χρειαζόμαστε περισσότερους επαγγελματίες.**
Ας σταματήσουμε να αναζητούμε την αναγνώριση μέσα από τον ηρωισμό και ας αρχίσουμε να τη διεκδικούμε μέσα από τη γνώση, την υπευθυνότητα, την εκπαίδευση και τον επαγγελματισμό.
Γιατί ο πραγματικός επαγγελματίας δεν είναι εκείνος που ρισκάρει περισσότερο. Είναι εκείνος που ξέρει πότε, πώς και μέχρι πού μπορεί να ρισκάρει, χωρίς να μετατρέπεται ο ίδιος σε ένα ακόμη περιστατικό.
**Η αποστολή μας είναι να σώζουμε ζωές. Δεν είναι να θυσιάζουμε τη δική μας για να αποδείξουμε ότι είμαστε ήρωες.**
Παναγιώτης Σπανός
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
