Ο επείγων απεγκλωβισμός μπορεί να σώσει μια ζωή. Η αποφυγή της υποθερμίας επίσης.
Σε ένα περιστατικό τραύματος, κάθε απόφαση έχει σημασία. Όταν ένας ασθενής βρίσκεται σε ένα δυσμενές περιβάλλον, ιδιαίτερα σε επαφή με νερό, λάσπη, βροχή ή ψυχρές επιφάνειες, πρέπει να λάβουμε υπόψη δύο προτεραιότητες: τον ασφαλή απεγκλωβισμό και την πρόληψη της απώλειας θερμότητας του σώματος.
Γιατί είναι σημαντικό;
Η υποθερμία στον τραυματία μπορεί να επιδεινώσει τις διαταραχές της πήξης του αίματος, να ευνοήσει την εμφάνιση οξέωσης και να συμβάλει στη λεγόμενη θανατηφόρο τριάδα του τραύματος:
-
Υποθερμία.
-
Οξέωση.
-
Διαταραχή της πήξης του αίματος (διαταραχή πηκτικότητας).
Τι πρέπει να κάνουμε κατά την προνοσοκομειακή προσέγγιση;
-
Να αξιολογήσουμε γρήγορα τη σκηνή και να προσδιορίσουμε εάν υπάρχει άμεσος κίνδυνος.
-
Να πραγματοποιήσουμε αρχική αξιολόγηση και να καθορίσουμε τις προτεραιότητες μέσω της διαλογής (TRIAGE).
-
Εάν το απαιτούν οι συνθήκες, να πραγματοποιήσουμε επείγων απεγκλωβισμό, αποφεύγοντας περιττές καθυστερήσεις.
-
Να αφαιρέσουμε τα βρεγμένα ρούχα, όταν αυτό είναι δυνατό, και να προστατεύσουμε τον ασθενή από την έκθεση στο περιβάλλον.
-
Να χρησιμοποιήσουμε ισοθερμικές κουβέρτες και άλλα μέσα θερμικής μόνωσης.
-
Να αποφύγουμε την άμεση επαφή με ψυχρές επιφάνειες, φροντίζοντας να απομονώσουμε τον ασθενή και από το έδαφος.
-
Να διατηρήσουμε κατάλληλη θερμοκρασία στον χώρο ασθενών του ασθενοφόρου και να παρακολουθούμε την εξέλιξη της κατάστασης του ασθενούς κατά τη διακομιδή.
ΠΡΟΣΟΧΗ!
Η ισοθερμική κουβέρτα δεν είναι απλώς ένα αξεσουάρ του ασθενοφόρου. Αποτελεί μέρος της στρατηγικής πρόληψης της υποθερμίας.
Ας θυμόμαστε, όμως, ότι δεν αρκεί απλώς να τοποθετήσουμε μια κουβέρτα πάνω από τον ασθενή. Πρέπει να εξασφαλίσουμε κατάλληλη θερμική μόνωση, να τον προστατεύσουμε από τον άνεμο και την υγρασία και να περιορίσουμε την έκθεσή του στο περιβάλλον καθ’ όλη τη διάρκεια της παροχής φροντίδας.
Ο επείγων απεγκλωβισμός δεν σημαίνει ανεξέλεγκτο απεγκλωβισμό. Πρέπει να βασίζεται σε κλινική ανάγκη ή σε πραγματικό κίνδυνο, με προσπάθεια περιορισμού των περιττών κινήσεων και προστασίας της σπονδυλικής στήλης, όπου αυτό απαιτείται.
Στον προνοσοκομειακό χώρο δεν πρέπει να σκεφτόμαστε μόνο πώς θα απομακρύνουμε τον ασθενή από τον κίνδυνο. Πρέπει επίσης να αποτρέπουμε το ενδεχόμενο η δική μας διαδικασία να δημιουργήσει νέες επιπλοκές.
🚑 Η φροντίδα δεν τελειώνει όταν καταφέρουμε να απεγκλωβίσουμε τον ασθενή. Τότε αρχίζει ένα νέο στάδιο: η σταθεροποίηση, η προστασία και η διακομιδή.
Εκπαίδευση, κρίση και αποφάσεις που μπορούν να αλλάξουν την πρόγνωση ενός ασθενούς.
Πηγή: LA HORA DORADA 🇦🇷 | Mundo Prehospitalario
Παναγιώτης Σπανός
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
