Περίληψη
Υπόβαθρο:
Η ανησυχία σχετικά με τη χρήση της επινεφρίνης ως θεραπείας στην εξωνοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή οδήγησε τη International Liaison Committee on Resuscitation να ζητήσει τη διεξαγωγή μιας μελέτης ελεγχόμενης με placebo, προκειμένου να καθοριστεί εάν η χρήση της επινεφρίνης είναι ασφαλής και αποτελεσματική σε αυτούς τους ασθενείς.
Μέθοδοι:
Σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη που περιέλαβε 8014 ασθενείς με εξωνοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή στο Ηνωμένο Βασίλειο, διασώστες από πέντε υπηρεσίες ασθενοφόρων του Εθνικού Συστήματος Υγείας (National Health Service) χορήγησαν είτε παρεντερική επινεφρίνη (4015 ασθενείς) είτε φυσιολογικό ορό ως placebo (3999 ασθενείς), παράλληλα με την καθιερωμένη φροντίδα.
Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το ποσοστό επιβίωσης στις 30 ημέρες. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν το ποσοστό επιβίωσης έως την έξοδο από το νοσοκομείο με ευνοϊκή νευρολογική έκβαση, όπως αυτή οριζόταν από βαθμολογία 3 ή χαμηλότερη στην τροποποιημένη κλίμακα Rankin (modified Rankin scale), η οποία κυμαίνεται από 0 (χωρίς συμπτώματα) έως 6 (θάνατος).
Αποτελέσματα:
Στις 30 ημέρες, 130 ασθενείς (3,2%) στην ομάδα της επινεφρίνης και 94 (2,4%) στην ομάδα placebo ήταν εν ζωή (μη προσαρμοσμένος λόγος πιθανοτήτων για επιβίωση, 1,39· 95% διάστημα εμπιστοσύνης [CI], 1,06 έως 1,82· P=0,02).
Δεν υπήρξε ένδειξη σημαντικής διαφοράς στο ποσοστό ασθενών που επέζησαν έως την έξοδο από το νοσοκομείο με ευνοϊκή νευρολογική έκβαση (87 από 4007 ασθενείς [2,2%] έναντι 74 από 3994 ασθενείς [1,9%]· μη προσαρμοσμένος λόγος πιθανοτήτων, 1,18· 95% CI, 0,86 έως 1,61).
Κατά την έξοδο από το νοσοκομείο, σοβαρή νευρολογική βλάβη (βαθμολογία 4 ή 5 στην τροποποιημένη κλίμακα Rankin) είχε εμφανιστεί σε περισσότερους επιζώντες της ομάδας επινεφρίνης σε σύγκριση με την ομάδα placebo (39 από 126 ασθενείς [31,0%] έναντι 16 από 90 ασθενείς [17,8%]).
Συμπεράσματα:
Σε ενήλικες με εξωνοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή, η χρήση επινεφρίνης οδήγησε σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό επιβίωσης στις 30 ημέρες σε σύγκριση με το placebo. Ωστόσο, δεν υπήρξε σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων ως προς το ποσοστό ευνοϊκής νευρολογικής έκβασης, διότι περισσότεροι επιζώντες στην ομάδα της επινεφρίνης παρουσίασαν σοβαρή νευρολογική βλάβη.
(Χρηματοδότηση από το U.K. National Institute for Health Research και άλλους φορείς· αριθμός Current Controlled Trials: ISRCTN73485024.)
Συγγραφείς
Gavin D Perkins 1, Chen Ji 1, Charles D Deakin 1, Tom Quinn 1, Jerry P Nolan 1, Charlotte Scomparin 1, Scott Regan 1, John Long 1, Anne Slowther 1, Helen Pocock 1, John J M Black 1, Fionna Moore 1, Rachael T Fothergill 1, Nigel Rees 1, Lyndsey O’Shea 1, Mark Docherty 1, Imogen Gunson 1, Kyee Han 1, Karl Charlton 1, Judith Finn 1, Stavros Petrou 1, Nigel Stallard 1, Simon Gates 1, Ranjit Lall 1; PARAMEDIC2 Collaborators
