ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
Κατά τις πρώτες ημέρες της Αμερικανικής Επανάστασης, οι χειρουργοί των συνταγμάτων της Μασαχουσέτης ανέλαβαν την ευθύνη για τους ασθενείς και τους τραυματίες, με τον ιατρικό εξοπλισμό και τις προμήθειές τους να παρέχονται από την Επιτροπή Ασφάλειας και την Επιτροπή Προμηθειών. Αυτή η κατάσταση άλλαξε με τον διορισμό του Τζορτζ Ουάσινγκτον στη διοίκηση του Ηπειρωτικού στρατού και την εξάπλωση των μαχών στις αποικίες νοτιότερα. Ωστόσο, το Νοσοκομειακό Τμήμα του Ηπειρωτικού στρατού (που ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1775) έκανε ελάχιστα για να επιλύσει τη σύγχυση που υπήρχε όσον αφορά την προμήθεια των απαραίτητων φαρμάκων, την ορθή ιεραρχία διοίκησης (συμπεριλαμβανομένου του ρόλου του Κογκρέσου) και την αποτυχία να εξηγήσει τη σχέση μεταξύ του τμήματος και του υπάρχοντος συνταγματικού συστήματος.
Για την επικεφαλής θέση του Νοσοκομειακού Τμήματος, το Ηπειρωτικό Κογκρέσο επέλεξε τον Δρ. Μπέντζαμιν Τσερτς (Dr. Benjamin Church), ο οποίος είχε δραστηριοποιηθεί στην ανάπτυξη και λειτουργία του νοσοκομειακού συστήματος που είχε καθιερωθεί για τις στρατιωτικές μονάδες της Μασαχουσέτης. Ο διορισμός του, ωστόσο, αποδείχθηκε βραχύβιος λόγω της αντίθεσης από τους χειρουργούς των συνταγμάτων και, προς αμηχανία όλων, της προδοτικής κοινοποίησης ζωτικών στρατιωτικών πληροφοριών στους Βρετανούς. Ο Δρ. Τζον Μόργκαν διαδέχθηκε τον Τσερτς και προχώρησε στην οργάνωση του Νοσοκομειακού Τμήματος μέχρι την απόλυσή του από τον στρατό το 1777, όταν διορίστηκε για να τον διαδεχθεί η επιλογή του Τζορτζ Ουάσινγκτον, ο Δρ. Ουίλιαμ Σίπεν. Αντανακλώντας τον έντονο τοπικισμό του Κογκρέσου και τη δυσπιστία του προς οτιδήποτε υποδήλωνε συγκεντρωτισμό, το ιατρικό κατεστημένο του στρατού αντιμετώπισε πολυάριθμες ίντριγκες και αντιδράσεις από εκείνους που προτιμούσαν ένα αποκεντρωμένο σύστημα συνταγματικών νοσοκομείων και ιατρικής περίθαλψης.
