Μπορεί να μην το συνειδητοποιείτε μέσα στην ένταση της βάρδιας, αλλά ο τρόπος που στέκεστε δίπλα στον συνάδελφό σας μέσα στο ασθενοφόρο αντηχεί πολύ πέρα από κάθε περιστατικό. Στο ΕΚΑΒ, οι περισσότεροι θα θυμούνται ποιος έδωσε σωστές οδηγίες σε ένα δύσκολο συμβάν. Δεν θα ξεχάσουν όμως ποτέ εκείνον που τους στήριξε όταν δίστασαν, που τους εμπιστεύτηκε όταν αμφέβαλλαν για τον εαυτό τους.
Αυτή είναι η ηγεσία που δεν τελειώνει με τη λήξη της βάρδιας. Δεν περιορίζεται στο ποιος κάθεται στη θέση του συνοδηγού ή ποιος έχει περισσότερα χρόνια υπηρεσίας. Είναι η επιρροή που κουβαλά ο άλλος μαζί του στο επόμενο περιστατικό, στην επόμενη δύσκολη απόφαση, στην επόμενη στιγμή που θα χρειαστεί να μείνει ψύχραιμος ενώ όλα γύρω του καταρρέουν.
Στον χώρο της προνοσοκομειακής φροντίδας, είναι εύκολο να πιστέψει κανείς ότι η ηγεσία είναι θέμα εμπειρίας ή ιεραρχίας. Αλλά η πραγματική ηγεσία φαίνεται αλλού:
- Στο πώς μιλάς στον συνάδελφο μετά από ένα δύσκολο περιστατικό
- Στο αν δίνεις χώρο στον άλλον να μάθει, ακόμα κι αν καθυστερείς
- Στο αν παραμένεις δίπλα του όταν κάτι δεν πήγε όπως έπρεπε
Το ερώτημα δεν είναι «έγινε σωστά η διακομιδή;» αλλά «έγινε ο συνάδελφός σου πιο σίγουρος, πιο ικανός, πιο έτοιμος για το επόμενο;».
Σκεφτείτε εκείνους τους συναδέλφους που σας σημάδεψαν. Εκείνον που σας είπε «το έχεις» πριν μπείτε σε ένα κρίσιμο περιστατικό. Εκείνον που σας κάλυψε αντί να σας εκθέσει. Εκείνον που σας έδωσε θάρρος όταν το χρειαστήκατε περισσότερο. Αυτές οι στιγμές δεν ξεχνιούνται — γίνονται τρόπος δουλειάς.
Ως διασώστης, ο ρόλος σας δεν είναι μόνο να ανταποκρίνεστε στο περιστατικό. Είναι να ανεβάζετε το επίπεδο του ανθρώπου δίπλα σας. Και αυτό σημαίνει:
- Να τον εκπαιδεύετε χωρίς να τον μειώνετε
- Να τον διορθώνετε χωρίς να τον αποθαρρύνετε
- Να τον στηρίζετε, ακόμα και όταν δεν υπάρχει αναγνώριση
Μερικές φορές σημαίνει να τον αφήνετε να πάρει πρωτοβουλία. Να κάνει το βήμα μπροστά. Να γίνει καλύτερος από εσάς.
Δεν χρειάζονται μεγάλες κινήσεις. Στο δικό σας περιβάλλον, η ηγεσία φαίνεται στα μικρά:
- Ένα «καλή δουλειά» μετά από μια δύσκολη διακομιδή
- Ένα «είμαι εδώ» μετά από ένα βαρύ περιστατικό
- Ένα μήνυμα μετά τη βάρδια: «τα πήγες πολύ καλά σήμερα»
Αυτά είναι που μένουν.
Ηγείστε μόνο για να βγει το περιστατικό — ή για να δυναμώσετε τον άνθρωπο δίπλα σας; Τα περιστατικά τελειώνουν. Οι άνθρωποι όμως συνεχίζουν. Και μεταφέρουν μαζί τους αυτό που τους δώσατε: αυτοπεποίθηση ή αμφιβολία.
Γίνετε εκείνος ο συνάδελφος που δεν «χάνεται» μόλις αλλάξει το πλήρωμα. Εκείνος που οι άλλοι θυμούνται σε κρίσιμες στιγμές. Εκείνος του οποίου τη φωνή ακούν μέσα τους όταν πρέπει να πάρουν γρήγορες αποφάσεις.
Γιατί στο τέλος, η κληρονομιά σας στο ασθενοφόρο δεν θα είναι μόνο τα περιστατικά που διαχειριστήκατε. Θα είναι οι άνθρωποι που διαμορφώσατε. Αυτοί που θα συνεχίσουν να σώζουν ζωές — λίγο καλύτερα — επειδή κάποτε δούλεψαν δίπλα σας.
Παναγιώτης Σπανός
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
